حقايق دين را به ما آموخت و هرآنچه از امور دنياى ما فاسد و پريشان بود اصلاح فرمود و بهواسطهء ولايت و پيشوايى شما كلمه به حدّ كمال رسيد و نعمت بزرگ دين به خلق عطا گشته ، پراكندگى امّت به الفت و اتّحاد مبدّل گشت و به ولايت و دوستى شما اطاعات واجب از خلق پذيرفته مىشود . خدا دوستى شما را بر خلق واجب كرد ، و به شما درجات رفيع و مقام محمود و منزلت عالى معلوم در نزد خود و جاه و عزّت بزرگ و شأن عظيم و مقام شفاعت مقبول اعطا گردانيد .
« رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ » ؛
پروردگارا ، به آنچه نازل كردى گرويديم و فرستاده [ ات ] را پيروى كرديم ؛ پس ما را در زمره گواهان بنويس .
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
؛ پروردگارا ، پس از آنكه ما را هدايت كردى ، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان ، و از جانب خود ، رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى سبحان ربّنا إن كان وعد ربّنا لمفعولا ؛ منزّه است پروردگار ما ، كه وعده پروردگار ما قطعا انجامشدنى است .
« يا أولياء اللّه ان بيني و بين اللّه عزّ و جلّ ذنوبا لا يأتي عليها إلّا رضاكم فبحق من ائتمنكم على سره و استرعاكم امر خلقه و قرن طاعتكم بطاعته لمّا استوهبتم ذنوبي و كنتم شفعائي فإني لكم مطيع . من أطاعكم فقد أطاع اللّه و من عصاكم فقد عصى اللّه و من أحبّكم فقد أحبّ اللّه و من أبغضكم فقد أبغض اللّه » ؛ اى اولياى خدا ، همانا ميان من و خداوند عزّ و جلّ گناهانى است كه جز رضايت و شفاعت شما آن گناهان را محو نخواهد ساخت . پس قسم به حقّ آنكس كه شما را امين سرّ خود گردانيد و سرپرست امور بندگان خود قرار داده ، اطاعت شما را به طاعت خود مقرون ساخت ، از خدا براى من بخشش و آمرزش طلبيده ، شفيع من