دههء اوّل زندگى را پشت سر نگذاشته بر عقل و دل ميليونها نفر از مردم مسلمان استيلا پيدا كرده است .
خود اين نوع از امامت ، زمينهسازى براى امامت امامانى بود كه پس از او امر امامت را بر خلاف آنچه مردم در زندگى خود به آن عادت كرده بودند ، در مرحلهء خردسالى به عهده مىگرفتند .
امامت زودهنگام فرزند حضرت امام جواد ، يعنى امام هادى عليه السّلام ، دوّمين مصداق اين پديدهء بىهمتا بود كه بهزودى ديگرنهتنها چندان شگفتانگيز نمىنمود بلكه به خطّ رسالى اهلبيت نقش جديد و تأثيرگذارى بزرگى مىبخشيد . چراكه بدينوسيله پيروان مكتب اهلبيت از نمونهء منحصربهفرد ديگرى از اين نوع امامت از ميان ائمّهء اهلبيت عليهم السّلام برخوردار مىشدند .
حضرت امام مهدى عليه السّلام كه عليرغم كنترل شديد و در كمين بودن حاكمان ستمگر كار ولادت و امامت او به انجام رسيد ، مصداق سوّمى براى امامت زودهنگام در ميان امامان دوازدهگانهء شيعه بوده ، پس از انس گرفتن مردم با دو نمونه از اين نوع امامت ، ديگر در جامعهء اسلامى عموما و شيعى خصوصا موجب شگفتى كسى نمىشد .
ازهمينرو بود كه شرايط زمانى امام هادى عليه السّلام شرايط انتقال از مرحلهء امامت آشكار به امامت پنهانى بود كه مىبايست از پس پردهء غيبت امور جامعه را حلّوفصل نمايد و امّت نيز مىبايست به چنين امام پنهانى رو كرده ، به امامت وى معتقد شده و عليرغم سختى شرايط ، با وى تعامل نمايد .
زمان امامت امام هادى عليه السّلام تنها فرصتى بود كه مىشد در آن ، امّت را براى استقبال از شرايط جديد امامت آماده كرد . خصوصا وقتى بدانيم كه امام هادى عليه السّلام هفتمين فرزند از نه فرزند امام حسين عليه السّلام است كه بناست مهدى
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 202
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٠٢