مىكند شما باشيد ، و خداوند امر خلافت را بدون شمشير و خونريزى در اختيار شما قرار دهد . چراكه مىبينيم مردم به عنوان ولايتعهدى با شما بيعت كردهاند و سكّه به نام شما ضرب شده است ، امام رضا عليه السّلام در پاسخ او فرمودند :
هركدام از ما اهلبيت كه مردم براى او نامههاى بسيار نوشته ، دربارهء مسائل شرعى و اجتماعى از او سؤال كرده ، مورد توجّه جامعه قرار گرفته ، پول به سمت او حمل شد ، ناگهان [ به صورتى مشكوك ] در بستر بيمارى افتاده و از دنيا رفت . تا اينكه خداوند عزّ و جلّ براى اين امر مردى برانگيزد كه آنچنان مخفى و دور از ديدگان باشد كه حتّى ولادت و رشد و نموّ او نيز در خفا به انجام رسد « 1 » .
امام كاظم عليه السّلام و امام رضا عليه السّلام در سنّ پنجاه و پنج سالگى از دار دنيا رفته ، به شهادت رسيدند . امّا مىبينيم كه امام جواد عليه السّلام در بيست و پنج سالگى از دنيا رفته است ، و هيچكدام از آنها نيز بهواسطهء بيمارى از دنيا نرفتهاند ، بلكه آنان در نهايت صحّت و سلامت بدنى بودند ، تا آنجا كه صحّت و سلامت جسمى آنها خود عاملى براى تحريك حسادت حاكمان عبّاسى بود كه نسبت به آنان حسادت مىورزيدند .
در چنين شرايطى امام جواد عليه السّلام با امامت زودهنگام خود كه پديدهاى بىهمتا بود و زبانبهزبان در ميان دوستودشمن نقل مىشد ، در امر رهبرى الهى و ربّانى به نوعى ركوردشكنى دست يافته ، امّت اسلام را به ياد كلام خداوند متعال در قرآن كريم انداخت كه : خداوند در مرحلهء صباوت و خردسالى به يحيى و عيسى كتاب و حكم و نبوّت را اعطا كرده است .
بلكه اكنون امت اسلام با تمام وجود لمس مىكرد و مىديد طفلى كه هنوز
هامش
( 1 ) . كمال الدّين / 354 .