واقعيت اين است كه در عصر امام باقر و امام صادق عليهما السّلام و امامان پس از آنها به تأكيد بر مسألهء امام مهدى عليه السّلام اهمّيت ويژهاى داده شده است . هنگامى كه روايات امام صادق عليه السّلام را كه دربارهء حضرت مهدى عليه السّلام صادر شده است به تنهائى شماره مىكنند ، تعداد آنها به حدود سيصد روايت مىرسد ، و در دهههاى بعد از زمان امام صادق نيز تأكيد بر اين مسأله از سوى اهلبيت عليهم السّلام همچنان ادامه داشته است .
حال بايد ديد اين واقعيّت از نظر سياسى و اجتماعى چه پيامدهايى داشته ، از چنين قضيهاى انتظار چه تأثيرى بر دل و جان مسلمانان مىرفته است ؟
در همين رابطه حديثى از امام حسن عسكرى عليه السّلام به دست ما رسيده است كه در تأييد همين حقيقت بزرگ است و بسيار شايسته است آن را بررّسى كرده و در آن تأمّل كنيم .
« ابو محمّد بن شاذان - عليه الرّحمه - گويد : ابو عبد اللّه بن حسين بن سعد كاتب رضى اللّه عنه بر ما حديث كرد كه ابو محمّد حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام فرمود :
بنى اميّه و بنى عبّاس به دو دليل شمشير در ميان ما آل پيامبر گذاشتند :
يكى از آندو دليل اينكه آنان مىدانستند حقّى در خلافت ندارند ، و مىترسيدند ما ادّعاى خلافت كنيم و ناگهان حق به حقدار برسد .
دوّمين دليل اينكه آنان از اخبار متواتر ، دانسته بودند كه از بين رفتن حكومت جابران و ظالمان ، به دست قائمى از ما اهلبيت به وقوع خواهد پيوست . آنان شك نداشتند كه جزو گروه جابران و ستمگران هستند . به همين دليل بود كه سعى كردند اهلبيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را بكشند و به طمع اينكه نگذارند آن قائم عليه السّلام به دنيا بيايد يا اگر به دنيا آمده كشته شود ، نسل پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را قطع كنند . امّا خداوند متعال نخواست تا امر آن قائم براى هيچكدام از اين خلفاى ستمگر آشكار شود ، بلكه اراده كرد تا نور خود را كامل كند ، اگرچه كافران نپسندند « 1 » .
هامش
( 1 ) . منتخب الاثر / 359 چاپ دوّم به نقل از اربعين خاتونآبادى كشف الحقّ .