ديگران راه پدران خود را مىپيمود . در اينجا مواردى از ويژگىهاى آن حضرت را برمىشمريم .
بخشندگى و دهش امام عليه السّلام
امام محمد جواد عليه السّلام دستى سخاوتمند داشت و از همگان بخشندهتر بود و به دليل بخشش فراوان و نيكى و احسان در حق مردم ، به « جواد » ملقب شد .
دربارهء بخشندگى و سخاوت آن حضرت داستانهايى نقل شده كه از آن جمله است :
تاريخنگاران آوردهاند : « احمد بن حديد به همراه جمعى از ياران خود عازم حج شد . در ميان راه ، راهزنان بر آنان يورش آورده ، تمام دارايىشان را به غارت بردند . چون احمد و يارانش به مدينه رسيدند ، احمد به ديدار امام جواد عليه السّلام رفت و ماجرايى كه در ميان راه بر آنان رفته بود براى حضرت جواد عليه السّلام باز گفت . امام عليه السّلام فرمان داد تا براى احمد تنپوشى آورده و دينارهايى به او داد تا ميان همراهان خود تقسيم كند . [ پس از آنكه دينارها ميان كاروانيان تقسيم شد ] ديدند به همان اندازهاى است كه از آنان به يغما رفته است » . « 1 »
بدين ترتيب امام جواد عليه السّلام با عطاى سخاوتمندانهء خود ، آنان را از گرفتارىشان رهانيد و اموال از دسترفتهشان را به ايشان بازگرداند .
بنا به گواهى تاريخ ، سخاوت و عنايت امام جواد عليه السّلام تنها به انسانها ، دوست و حتى دشمن محدود نبود ، بلكه جانوران نيز از عنايت و بخشندگى آن حضرت بهرهمند بودند . از « محمد بن وليد كرمانى » روايت شده است كه گفت :
هامش
( 1 ) . الوافى بالوفيات 4 / 105 و بحار الانوار 12 / 109 .