الف ) سخن گفتن نوزاد
بنا به گواهى تاريخنگاران ، هنگامى كه امام جواد عليه السّلام چشم به جهان گشود ، شهادتين را بر زبان آورد و در سومين روز تولد خود ، خداى متعال را ستود و بر پيامبر گرامى اسلام و امامان هدايتگر درود فرستاد .
از حكيمه دختر موسى بن جعفر عليه السّلام نقل شده است كه گفت : « زمانى كه مادر ابو جعفر جواد عليه السّلام به او باردار شد ، به او ( امام رضا ) عليه السّلام نوشتم : كنيز تو « سبيكه » باردار شده است .
امام رضا عليه السّلام در پاسخ نامهء من نوشت : او در فلان وقت و روز و ماه ، باردار شده است . پس هرگاه فرزند خود را به دنيا آورد تا هفت روز در كنار او بمان .
چون سبيكه فارغ شد و كودك به دنيا آمد ، زبان گشوده ، گفت : « أشهد أن لا إله إلا الله ، أن محمدا رسول اللّه » .
در روز سوم نوررسيدهء امام عليه السّلام عطسه كرد و گفت : « الحمد لله ، و صلى الله على محمد و على الأئمة الراشدين » ؛
ستايش مختص خداوند است و درود خداوند بر محمد و بر امامان راهيافته باد . « 1 »
نيز گفته است : « چون زمان وضع حمل « خيزران » مادر ابو جعفر عليه السّلام فرا رسيد امام رضا عليه السّلام مرا خوانده ، فرمود : اى حكيمه ، هنگام وضع حمل خيزران در كنار او بمان و با او و قابله به يك اتاق برويد .
آنگاه امام عليه السّلام چراغى در اتاق قرار داد و درب اتاق را بر ما بست . درد زايمان ، خيزران را دربر گرفت و تشتى براى وضع حمل پيش روى او بود . در
هامش
( 1 ) . مستدرك العوالم 23 / 151 - 152 .