عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ ؛
« 1 »
مردم گوناگون [ آفريده شده ] اند و يكايك آنان براساس ساختار [ روحى و بدنى ] خود عمل مىكنند . مردم برادران يكديگرند و هركس برادرىاش براى خدا نباشد [ ، اين برادرى ] به دشمنى مبدل خواهد شد . خداى - عز و جل - در اينباره مىفرمايد : « در آن روز ياران - جز پرهيزگاران - بعضىشان دشمن بعضى ديگرند .
66 . « من استحسن قبيحا كان شريكا فيه » ؛
هركس [ كار ] زشتى را نيكو شمارد ، در آن شريك خواهد بود .
67 . « كفر النعمة داعية للمقت ، و من جازاك بالشكر فقد أعطاك أكثر ما أخذ منك » ؛
كفران نعمت خشم مىآفريند و هركس [ كار نيك ] تو را با شكر پاداش دهد ، به يقين بيش از آنچه از تو گرفته ، به تو داده است .
68 . « لا تفسد الظن على صديق قد أصلحك اليقين له ، و من وعظ أخاه سرا فقد زانه ، و من وعظه علانية فقد شانه » ؛
نسبت به دوستى كه خوشگمانى [ اش ] تو را نزد او شايسته گردانده ، بدگمان مشو و هر كس برادرش را در نهان پند دهد ، به يقين او را آراسته و بها بخشيده است و آنكه [ برادرى را ] آشكارا [ و در انظار ] موعظه كند ، بىترديد او را خوار و شرمنده كرده است .
69 . « كل الشريف من شرفه علمه و السؤدد كل السؤدد لمن اتقى الله ربه » ؛
بزرگوار كسى است كه علمش او را بزرگى و شرافت بخشيده است و كمال مهترى از آن كسى است كه تقواى خدا و پروردگارش را در پيش گيرد .
70 . « لا تعالجوا الأمر قبل بلوغه فتندموا ، و لا يطولّن عليكم الأمد فتقسوا قلوبك ، و
هامش
( 1 ) . زخرف / 67 .