امام عليه السّلام به او فرمود : تو را حلال كردم .
چون از نزد امام عليه السّلام بيرون شد ، آن حضرت به « ابراهيم بن هاشم » فرمود :
يكى از آنان اموالى را كه حق آل محمد ، يتيمان ، مستمندان ، بينوايان و در راه ماندگان اين خاندان است ، به غارت برده آنگاه مىگويد : مرا حلال كن .
او چه مىپندارد ؟ مىانديشيد كه به او خواهم گفت : حلال نمىكنم ؟ به خدا سوگند در روز قيامت خداى - عز و جل - دربارهء آن از آنان [ كه اينگونه مال ضعيفان را به يغما مىبرند ] بدون هيچ سستى بازخواست خواهد كرد » . « 1 »
ه ) على بن مهزيار گفت : « به ابو جعفر ثانى عليه السّلام گفتم : در كلام خدا آمده است :
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى ؛
« 2 » سوگند به شب چون پرده افكند و سوگند به روز چون جلوهگرى آغازد » و در جاى ديگر مىفرمايد :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ؛
« 3 » سوگند به اختر چون فرود آيد » و مانند آن [ اين چگونه سوگندى است ؟ ] .
فرمود : خداى - عز و جل - به هريك از آفريدگان كه خواهد سوگند ياد مىكند ، اما خلق جز به خداى - عز و جل - نبايد سوگند خورند » . « 4 »
و ) امام جواد عليه السّلام فرمود : « هرگاه دو تن در دين و حسب همسان باشند ، برترين آن دو نزد خداى - عز و جل - كسى است كه ادبپذيرتر باشد .
راوى مىگويد : به حضرت گفتم : فدايت شوم ، برترى چنين كسى را در ميان مردم مىدانم ، اما فضيلت و برترىاش نزد خدا در چيست ؟
فرمود : برترى او نزد خدا [ از آنروست كه ] قرآن را آنگونه كه نازل شده بخواند و آنگونه كه بايد [ و بدون غلط لفظى ] به درگاه خدا دعا كند ، زيرا دعايى كه چنين نباشد به سوى خدا - عز و جل - بالا نمىرود » . « 5 »
هامش
( 1 ) . كافى 1 ، 548 .
( 2 ) . ليل / 1 - 2 .
( 3 ) . نجم / 1 .
( 4 ) . من لا يحضره الفقيه 3 / 376 .
( 5 ) . عدة الداعى / 18 .