او مىگويد : به ابو جعفر گفتم : فدايت گردم ، ام ولدى دارم كه از شير پسرم كنيزك مرا شير داده است . حال اين كنيزك بر من حرام است [ يا اينكه مىتوانم او را به همسرى گيرم ] ؟
ابو جعفر عليه السّلام فرمود : پس از گرفتن شيرخواره از شير « رضاع » محقق نمىشود .
پرسيدم : نماز در حرمين [ چگونه است ] ؟
فرمود : اگر خواهى قصر كن و اگر خواهى تمام بگزار .
گفتم : اگر خادم [ خواجه شده ] بر زنان وارد شود [ چه حكمى دارد ] ؟
او رو به من كرد و مرا نزديك خود خواند و فرمود : جز توانايى جنسىاش چيزى از او كاسته نشده [ و نبايد بر زنان وارد شود ] » . « 1 »
ب ) على بن مهزيار مىگويد : « در نامهاى خطاب به ابو جعفر ، محمد بن على بن موسى الرضا عليه السّلام نوشتم : فدايت شوم ، پشت سر كسى كه خدا را جسم مىخواند و كسى كه قائل به گفتهء « يونس بن عبد الرحمن » است نماز بگزارم ؟
آن حضرت در پاسخ نوشت : پشت سر آنان نماز نگزاريد ، به ايشان زكات ندهيد و از آنان بيزارى جوييد كه خدا از آنان بيزار است . « 2 »
ج ) شخصى از امام جواد عليه السّلام پرسيد : « ناخداى كشتى نماز را در كشتى شكسته بخواند ؟
فرمود : نه ، زيرا كشتى به منزلهء خانه اوست و از آن بيرون نمىرود » . « 3 »
د ) صالح بن محمد سهل ، متولى از سوى امام جواد عليه السّلام بر موقوفههاى قم ، بر حضرت جواد عليه السّلام وارد شد و گفت : « سرورم ، ده هزار دينار [ از عايدات موقوفهها ] هزينهء [ زندگى خود ] كردم ، مرا از اين جهت حلال كن .
هامش
( 1 ) . دلائل الإمامه / 206 .
( 2 ) . امالى صدوق / 167 .
( 3 ) . الثاقب في المناقب ص 209 .