تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 27

مساهمون:

ص٢٧
پس ، بهشت با پيوستن به ايشان به دست مىآيد و دوزخ ، كيفر دورى جستن از آنان است . اين صفات بر جمع آنان و بر فردفرد آنان صادق است و غايب و حاضر آنان و نيز فرزند و پدر اين بزرگان را دربر مىگيرد . دوست داشتن آنان واجب ، دولت‌شان پايدار و هميشگى و بازار سرورى ايشان پررونق است و دوستداران آنان [ در قيامت ] خندان هستند . اين شرافت و بزرگى آنان را بس كه جدشان محمد ، پدرشان على و مادرشان فاطمه - كه درود بر آنان باد - است . [ با اين اوصاف ، ] چه كسى در اين افتخارات با آنان همپا مىباشد ؟ و كه مىتواند در علو منزلت و جايگاه بر آنان سبقت گيرد ؟ [ بدون هيچ رقيبى ] به سوى نهايت [ هر نيكى ] سبقت گرفته ، بدان رسيدند و مراتب مهترى و بزرگى را بدون اين كسى به پاى ايشان برسد ، همراهى كردند و اين ، حق اليقين ، بلكه عين اليقين است . مردم همگى ريزه‌خوار ايشانند و همانند نسبت غلام به مولا ، با آنان نسبت دارند . از آنان افتخارات به دست آمده و كارهاى ارجمند فراگرفته شده است و آغاز و پايان شرف ، از شرافت آنان است . اگر توصيف ايشان را ادامه دهم ، گزاف نگفته‌ام و اگر در صدد برشمردن اوصاف ستودهء آنان برآيم [ ثريا ] بر من بانگ خواهد زد كه : ثريا [ آسمان ، خوشهء پروين ] كجا و دست خواهان آن كجا ؟ و تو چگونه مىخواهى چيزى را بر