صفوان بن يحيى به سال 220 ق . رخ در نقاب خاك كشيد . « 1 »
امام جواد عليه السّلام براى صفوان طلب مغفرت كرد و گواهى داد كه او از حزب ( جماعت ) پدران ارجمندش - كه حزب رستگار خداست - بوده است .
عبد الله بن الصلت
او ابو طالب ، عبد الله بن الصلت قمى ، مولاى بنى تيم اللات ابن تغلبه بود .
حمدان بن احمد النهدى گفت : « ابو طالب قمى ما را گفت : به ابو جعفر فرزند رضا نوشتم و از او خواستم اجازه دهد تا بر ابو الحسن ( پدر امام جواد « ع » ) مرثيه بخوانم ، در پاسخ نامهام نوشت : بر من و بر پدرم مرثيه بخوان و مويه كن . « 2 »
على بن اسباط
وى على بن اسباط بن سالم كندى كوفى [ معروف به ] « بياع الزطى » بود .
كشى مىنويسد : او ( على بن اسباط ) فطحى مذهب بود و على بن مهزيار در رسالهاى [ كه در رد افكار او نوشت ، ] او را نقض كرد .
نجاشى مىنويسد : او فطحى مذهب بود . ميان وى و على بن مهزيار دربارهء مذهب او نامههايى نوشته شد كه آن دو در نهايت به ابو جعفر ثانى عليه السّلام رجوع كردند و [ پس از روشن شدن حقيقت براى على بن اسباط ] او از اعتقاد خويش دست برداشت . پيش از آن [ كه از اعتقاد خويش دست بردارد ] از امام رضا عليه السّلام روايت مىكرد . وى ثقه و موثقترين و راستگفتارترين مردم بود . من روايت او را درست دانسته ، بر آن اعتماد دارم . يكى از اصول چهارصدگانه و
هامش
( 1 ) . رجال نجاشى / 149 ؛ نك : شيخ طوسى ، الغيبه / 216 و رجال كشى / 502 - 503 .
( 2 ) . همان / 275 .