تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
عالمتر از تو در ميان امت وجود داشت ، چرا به چيزى فتوا دادى كه دانش آن را نداشتى ؟ » « 1 » ب ) روايت شده است كه : « پس از شهادت امام رضا عليه السّلام ابو جعفر عليه السّلام خردسال به مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آورده شد . او در پلهء اول منبر قرار گرفت و فرمود : « انا محمد بن علي الرضا ، أنا الجواد ، أنا العالم بأنساب الناس في الاصلاب ، أنا أعلم بسرائركم و ظواهركم و ما أنتم صائرون إليه ، علم منحنا به قبل خلق الخلق أجمعين ، و بعد فناء السماوات و الأرضين و لو لا تظاهر أهل الباطل ، و دولة الضلال و وثوب أهل الشك ، لقلت قولا تعجّب منه الأولون و الآخرون . . . » ؛ من محمد بن على الرضا ، هستم ، من جوادم ، من نسب‌هاى مردم را [ آن‌گاه كه ] در صلب‌ها [ هستند ] مىشناسم و من از نهان و آشكار شما و فرجام كارتان آگاهم . پيش از آفرينش تمام آفريدگان ، [ اين ] دانش به ما [ خاندان ] ارزانى شده است و پس از نابودى آسمان‌ها و زمين‌ها [ همچنان در اختيار ماست ] . اگر پشتيبانى باطل‌كاران از يكديگر نبود و حكومت گمراهى [ در رأس قدرت قرار نداشت ] و بيم يورش و تهاجم شكاكان نمىرفت ، سخنى مىگفتم كه اولين و آخرين از آن سخن در شگفت مىشدند . « 2 » ج ) از « اسماعيل بن بزيع » نقل شده است كه گفت : « از ابو جعفر عليه السّلام پرسيدم : ممكن است امام كمتر از هفت سال داشته باشد ؟ او فرمود : آرى و كمتر پنج سال نيز [ ممكن است ] ! » « 3 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 5 / 99 - 100 ( به نقل از : عيون المعجزات ) . ( 2 ) . همان / 108 . ( 3 ) . حلية الابرار 2 / 398 ( به نقل از : حياة الامام محمد بن على الجواد عليه السّلام / 32 - 33 ) .