نشدند ، پس چگونه خدا كسى را كه به پيامبرى برمىگزيند كه بيشتر عمر خود را به شرك گذرانده باشد ؟ رسول خدا [ دربارهء رسالت خود ] فرمود : « نبّئت و آدم بين الروح و الجسد » ؛ زمانى كه آدم بين روح و كالبد بود ( هنوز آفريده نشده بود ) فرمان پيامبرىام را دريافت كردم .
يحيى گفت : نيز از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده است كه فرمود : هرگاه وحى نمىرسيد ، به طور قطع مىپنداشتم كه بر خاندان خطّاب نازل مىشود . [ در اين باره چه مىگويى ؟ ]
امام عليه السّلام فرمود : اين نيز محال است ، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نمىبايست در رسالت و پيامبرى خود شك و ترديد داشته باشد ، چرا كه خدا فرموده است :
« اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ
. . . ؛ « 1 » خدا از ميان فرشتگان رسولانى برمىگزيند و نيز از ميان مردم » .
حال چگونه ممكن است كه رسالت و مقام نبوت از برگزيدهء خداى متعال به كسى منتقل شود كه به حضرتش شرك ورزيده است ؟
يحيى گفت : روايت شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اگر عذاب [ الهى ] نازل شود جز عمر كسى از آن رهايى نخواهد يافت !
امام جواد عليه السّلام فرمود : اين مطلب نيز از ديگر محالات است ، زيرا خداى متعال فرموده است :
« وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ؛
« 2 »
و تا تو در ميان آنان هستى ، خدا بر آن نيست كه ايشان را عذاب كند ، و تا آنان طلب آمرزش مىكنند ، خدا عذابكنندهء ايشان نخواهد بود .
هامش
( 1 ) . حج / 75 .
( 2 ) . انفال / 33 .