الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ؛
« 1 » با كافرانى كه مجاور شما هستند ، كارزار كنيد ، و آنان بايد در شما خشونت بيابند » .
آنگاه دربارهء كافرانى كه خطر بيشترى متوجه اسلام مىكنند و به من نزديكترند ، به كندوكاو پرداختم و كسى را همانند تو براى اسلام خطرآفرين نديدم ، زيرا كافران ، كفر خدا را آشكار كردهاند و مردم آنان را شناخته ، متوجه خطرى كه از سوى آنان برخيزد بوده و از آنان برحذر هستند . [ اما ] تو با [ تظاهر به ] اسلام و پنهان داشتن كفر خود ، مسلمانان را فريفتهاى به [ محض ] گمان [ بد ] ، مردم را مىكشى ، با تهمت كيفر مىكنى ، مال [ مردم ] را به ناحق ستانده و در غير محل آن هزينه مىنمايى ، شراب حرام شده را آشكارا مىنوشى ، مال خدا را صرف بازيگران و آوازهخوانان مىنمايى و مسلمانان را از آن محروم مىدارى ، با [ دستاويز قرار دادن ] اسلام ، مردمان را مىفريبى ، گسترهء اسلامى را در اختيار گرفتهاى كه گويى مسلمانان در اختيار گرفتهاند و به نفع مشركان داورى مىكنى و در اين كار چونان معاند و ضد ، به مخالفت خدا و رسول او مىپردازى .
حال اگر روزگار با من يار شود و خداوند با ياران حق [ پرست ] بر تو يارىام دهد ، آنسان كه حضرتش را از من خشنود سازد ، جانم را در راه جهاد با تو ارزانى مىدارم و اگر تو را مهلت دهد تا در سراى ديگر آنچنانكه سزاوار آنى ، جزا دهد يا روزگار پيش از تو مرا بگيرد ، آنچه را كه خداى - عز و جل - از نيت من دانسته و شناخته و من در آن راه كوشيدهام مرا بسنده است . و السلام » . « 2 »
هامش
( 1 ) . توبه / 123 .
( 2 ) . نظرية الإمامة / 381 ( به نقل از : الحياة السياسية للامام الرضا عليه السّلام / 465 ) .