امام همانند خورشيد برآمده و شكوهبخش جهان است ، در حالىكه خود در افق [ دوردست ] قرار دارد و كسى را ياراى دست يافتن به آن و نگريستن در آن نباشد .
امام ، ماه تابنده ، چراغ فروغبخش ، فروغ درخشان ، ستارهء راهنما در تاريكى شب و گذرگاهها ، بيابانها و گردابهاى درياهاست . امام آب نوشين و گوارا به گاه تشنگى ، راهنماى به راه هدايت و رهايىبخش از هلاكت است . امام شعلهء نوربخش بر فراز پشتهها ، گرمىبخش سرمازدگان و راهنماى گرفتار شدگان در وادى هلاكت است . پس هركه از او جدا شود [ و دورى جويد ] بىترديد هلاك خواهد شد . امام ، ابر پرباران ، بارانى سيلآسا [ و فراوان ] ، خورشيدى فروزان ، آسمانى سايهساز ، زمينى گسترده ، چشمهاى جوشنده و بركه و بوستان است .
امام ، همدمى مهربان ، پدرى مشفق ، برادرى دوست ، [ چونان ] مادرى نسبت به فرزند خردسال خود دلسوز و به گاه گرفتارىهاى طاقتسوز ، پناه مردم است . امام ، امين خدا در ميان خلق ، حجت حضرتش بر بندگان ، جانشين او در زمين خدا ، فرا خوانندهء به سوى او و مدافع از [ حدود ] حريم ( دين ) اوست .
امام ، از گناهان پاك شده و از عيوب [ و كژى ] وارسته است . او به دانش اختصاص يافته و به نشان بردبارى آراسته شده است . دين به وجود او نظام يافته و عزت مسلمانان ، خشم منافقان و نابودى كافران را [ هم ] سبب است » . « 1 »
2 . « حسين بن خالد » از ابو الحسن ، على بن موسى الرضا عليه السّلام و او از پدرش و آنان از پدرانش نقل كردهاند كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرمود :
هركس دوست داشته باشد ، بر كشتى نجات سوار شده ، به دستاويزى استوار و ناگسستنى چنگ اندازد و به ريسمان محكم خداوند درآويزد ، بايد پس از من على
هامش
( 1 ) . تمام اين حديث را نك : من لا يحضره الفقيه 4 / 300 ؛ الخصال / 527 و عيون اخبار الرضا 1 / 212 .