خداوند ، آن را ميراث پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله گردانده ، فرمود : « در حقيقت ، نزديكترين مردم به ابراهيم ، همان كسانى هستند كه او را پيروى كردند ، و [ نيز ] اين پيامبر و كسانى كه [ به آيين او ] ايمان آوردهاند ، و خدا سرور و سرپرست مؤمنان است .
از اينرو امامت ويژهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شد و او به فرمان حضرت حقتعالى ، [ بار سنگين ] امامت را بر دوش على عليه السّلام نهاد كه [ پس از او ] در نسل برگزيدهء او كه خداوند ، علم و ايمان بدانها داده ، قرار گرفته است ، چنانكه در كتاب خود فرموده است : « و كسانى كه دانش و ايمان يافتهاند ، مىگويند : قطعا شما [ به موجب آنچه ] در كتاب خدا [ ست ] تا روز رستاخيز ماندهايد » . پس مقام امامت تا روز قيامت ويژهء فرزندان على عليه السّلام است ، چرا كه پس از محمد صلّى اللّه عليه و آله پيامبرى نخواهد بود . [ بنابراين ، ] اين جاهلان و نادانان از كجا و چگونه براى خود امام برگزينند .
[ بدان كه ] امامت جايگاه پيامبران و ميراث جانشينان آنان است . امامت ، خلافت خداوند و خلافت پيامبر او ، منصب امير المؤمنين و ميراث حسن و حسين عليهما السّلام است .
به يقين ، امامت زمام دين و موجب به سامان رسيدن و نظام مسلمانان و صلاح دنيا و عزت مؤمنان است . امامت بن و اساس بالنده و شاخهء متعالى اسلام است . نماز ، زكات ، روزه ، حج و جهاد باوجود امام كمال مىيابد [ و مقبول حضرت معبود مىشود ] ، غنيمتها و صدقهها فزونى مىگيرد ، حدود و احكام اجرا مىشود و مرزها حفظ شده ، ايمن مىگردد .
امام حلال خدا را حلال و حرام او را حرام مىكند ، حدود خدا را برپا مىدارد ، از دين خدا دفاع مىكند ، با گفتار حكيمانه ، پنددهى نيكو و حجت رسا ، به راه خداوند فرا مىخواند .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 354
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٥٤