تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
خداوند متعال پيش از پديد آمدن اشياء ، به آن‌ها آگاه است . « 1 » 4 . از « يونس بن عبد الرحمن » نقل است كه : « به ابو الحسن [ على بن موسى ] الرضا عليه السّلام گفتم : چنين براى من روايت شده است كه خداوند [ همه ] علم است كه جهل در او نيست ، [ همه ] حيات است كه مرگ [ و نيستى ] در او نيست و [ همه ] نور است كه تاريكى در او نيست . امام عليه السّلام فرمود : كذلك هو ؛ او همان‌گونه [ كه توصيف شده ] مىباشد . « 2 »

در آستان رسالت

1 . « ابن السكيت » از ابو الحسن رضا عليه السّلام پرسيد : « چرا خداى - عز و جل - موسى بن عمران را با [ معجزهء ] عصا و يد بيضاء و ابزار [ ى كه با ] سحر [ ساحران هماوردى مىكرد ] ، عيسى را با [ معجزهء ] طب [ و درمان بيماران درمان‌ناپذير ] و محمد صلّى اللّه عليه و آله را با [ معجزهء ] بيان و خطابه فرستاد ؟ امام عليه السّلام فرمود : آن هنگام كه خداوند ، موسى را به پيامبرى برانگيخت ، سحر و جادو بر آن روزگار غالب و همه‌گير بود . از اين‌رو موسى از سوى خداوند ابزارهايى [ و معجزه‌هايى نشان داد ] كه ساحران ، از انجام آن درماندند و بدين ترتيب ، سحر آنان را باطل و حجت و برهان [ رسالت ] خود را اثبات كرد . زمانى كه خداوند - تبارك و تعالى - عيسى عليه السّلام را به پيامبرى مبعوث كرد ، بيمارهاى مزمن [ و درمان‌ناپذير ] همه‌گير شده بود و مردم ، نيازمند درمان بودند . اين بود كه عيسى عليه السّلام از نزد خداوند - عزّ و جلّ - چيزى را براى آنان آورد كه بدان دست نمىيافتند ، از جمله اين‌كه به فرمان خداوند ، مردگان را براى آنان
هامش
( 1 ) . توحيد الصدوق / 136 . ( 2 ) . توحيد صدوق / 138 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 349 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى