شما بهتر نبودم » . دومين آنان ( عمر ) گفت : « بيعت با او رخدادى غيرمنتظره و اقدامى نامعقول بود . از اين پس هركس چنين خطايى مرتكب شود او را بكشيد » .
به خدا سوگند او ( عمر ) كيفر مرتكبان چنين خطايى را تنها كشته شدن مىدانست . بنابراين ، [ انتخاب و ] بيعت با كسى كه بهترين مردم نبوده و از مزاياى « بهترين » بودن ، چون : دانش ، جهاد و ديگر فضايل برخوردار نباشد - كه او نيز چنين بود - چنان خطاى فاحش و ويرانگرى است كه هركس مرتكب همانند آن شود كيفرش كشته شدن است . حال ، تعيين جانشين از سوى چنين كسى [ كه به اين صورت انتخاب شده ] چگونه پذيرفته مىشود ؟
از ديگرسو او بر فراز منبر مىگفت : « شيطانى بر من چيره مىشود ، پس هر گاه كه [ ديديد ] مرا از راه راست خارج مىكند ، شما مرا به راه آوريد و چون خطايى كردم ، راهنمايىام كنيد » .
چه راست گفته باشند ، چه دروغ ، در هرحال آنان امام نيستند . [ اينك از يحيى مىپرسم كه ] چه پاسخى دارد ؟
مأمون از اين گفتار امام رضا عليه السّلام شگفتزده شد و گفت : اى ابو الحسن بر گسترهء زمين كسى چون تو اينچنين نيكو از عهدهء اين كار ( مناظره ) بر نمىآيد » . « 1 »
9 . گفتوگوى امام رضا عليه السّلام با سليمان مروزى
« حسن بن محمد نوفلى » مىگويد : « سليمان مروزى ، متكلم خراسان ، بر
هامش
( 1 ) . همان 2 / 231 .