يازدهم : خداوند در سورهء « مؤمن » ( غافر ) از زبان مردى نقل بيان كرده ، مىفرمايد :
« وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ
« 1 » ؛
و مرد مؤمنى از آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مىداشت گفت : آيا مىخواهيد مردى را بكشيد به جهت اينكه مىگويد : پروردگار من « اللّه » است در حالىكه دلايل روشنى از سوى پروردگارتان براى شما آورده است ؟ .
اين مرد مؤمن ، پسردايى فرعون بود . از اينرو خداوند او را به پيوند خويشاوندىاش به فرعون نسبت داد و او را از خاندان فرعون خواند ، اما او را به دين و آيين فرعون نسبت نداد . به همين صورت ما نيز در خويشاوندى با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و اينكه از او زاده شدهايم اختصاص يافتيم و آيين پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را در ميان مردم گسترانيديم كه اين ، فرق [ ديگرى ] ميان « آل » و « امت » است .
دوازدهم : خداوند فرموده است :
« وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
« 2 » ؛ و خانوادهء خود را به نماز فرمان ده و بر انجام آن شكيبا باش » .
حضرت حق ما را از اين ويژگى بهرهمند فرمود ، چرا كه افزون بر فرمان همگانى به نماز گزاردن ، ما را نيز [ بهطور جداگانه ] به گزاردن آن امر فرمود [ كه اين نيز از ديگر ويژگى ماست ] . پس از نزول اين آيه ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله تا نه ماه و همه روزه در پنج وقت به درب سراى على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام مىرفت و مىفرمود :
« الصلاة يرحمكم اللّه ؛ نماز [ را به پا داريد ] خدايتان بر شما رحمت آرد » . [ هرگز نشنيدهايد كه ] خداوند يكى از دودمان پيامبران را از چنين منزلت و كرامتى كه ما را
هامش
( 1 ) . غافر / 28 .
( 2 ) . طه / 132 .