داد و آنان را [ در اين زمينه ] مترادف خود و پيامبر خويش گرداند .
[ در مورد اطاعت و فرمانبردارى نيز وضع به همين صورت است . ] خداوند متعال مؤمنان را مخاطب قرار داده ، از آنان خواسته است تا پس از اطاعت از او از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و پس از او از خاندانش پيروى كنند ، آنجا كه مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 1 » ؛
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [ نيز ] اطاعت كنيد » .
و نيز فرموده است :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ؛
« ولىّ » شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آوردهاند .
بدين ترتيب ، خداوند - همانگونه كه سهم پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و خاندان او را [ براى هميشه ] قرين سهم خود گرداند ، ولايت و [ پذيرش ] سرپرستى آنان و نيز اطاعت از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را با اطاعت از خود قرين فرمود . منزه و بلندمرتبه خداوندى است [ همو كه ] نعمتش بر اين خاندان بس بزرگ و سترگ است .
آنگاه كه خداوند از « صدقه » سخن به ميان مىآورد ، خود ، پيامبرش و خاندان پيامبر را از آن دور داشته ، مىفرمايد :
« إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
« 2 » ؛
صدقات ، تنها به تهيدستان و بينوايان و متصديان [ گردآورى و توزيع ] آن ، و كسانى كه دلشان به دست آورده مىشود و در [ راه آزادى ] بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده
هامش
( 1 ) . نساء / 59 .
( 2 ) . توبه / 60 .