مىبينيم . هرچه از آن را كه بخواهى ببخش و هرچه را كه بخواهى براى خود برگير كه بر تو ملامتى و گلايهاى نباشد . خداوند - عز و جل - روح الامين ( جبرئيل ) را بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فروفرستاد و به حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله فرمان داد تا آيه قربى را براى آنان تلاوت كند [ و حضرتش آيه را چنين تفسير كرد : ] پس از من نزديكان مرا ميازاريد ، سپس آن جمع از نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بيرون رفتند .
برخى از آنان مىگفتند : از آنرو رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از پذيرش پيشنهاد ما رو برتافت تا [ با اين آيه و گفتار ، ] ما را در نبودنش به توجه و رويكرد به خاندانش ترغيب كند و آنچه به ما گفت همان دم ساخت و پرداخت و به خداوند نسبت داد .
پس از اين بيان ، خداوند اين آيه را نازل فرمود :
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
« 1 » ؛
يا مىگويند : اين [ كتاب ] را بربافته است . بگو : اگر آن را بربافته باشم ، در برابر خدا اختيار چيزى براى من نداريد ، او آگاهتر است به آنچه [ با طعنه ] در آن فرومىرويد . گواه بودن او ميان من و شما بس است و اوست آمرزندهء مهربان .
[ اى حاضران ، بدانيد ] گفتهء آنان دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بس ناهنجار و سنگين بود . در اين هنگام ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آنان را خواست و به ايشان فرمود : آيا چيزى رخ داده ( گفتوگويى صورت گرفته ) ؟
گفتند : به خدا سوگند ، آرى اى رسول خدا . برخى از ما سخنى بس سنگين بر زبان راندند ، ولى ما آن را ناپسند شمرده [ ، از آن دلگير شد ] يم .
رسول خدا آيه را براى آنان تلاوت فرمود و همگان سخت گريستند . اين
هامش
( 1 ) . احقاف / 8 .