تَجْهَلُونَ
« 1 » ؛ اى قوم من ، در برابر تبليغ رسالت خويش مالى از شما نمىطلبم . مزد من تنها با خداست . آنهايى را كه ايمان آوردهاند از خود نمىرانم ، آنان با پروردگار خويش ديدار خواهند كرد ، ولى مىبينم كه شما مردمى نادان هستيد » .
زمانى كه خداوند از هود ياد مىكند ، مىفرمايد :
« يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ
« 2 » ؛
اى قوم من ، در برابر رسالتم از شما مزدى نمىطلبم مزد من تنها با آن كسى است كه مرا آفريده است ، چرا از روى خرد نمىانديشيد ؟ . اما حضرت حق [ در مورد پيامبر ختمى ، به گونه ديگرى مقرر داشته ، ] به او مىفرمايد : « بگو : بر اين رسالت مزدى از شما ، جز دوست داشتن خويشاوندان [ ام ] نمىخواهم » و زمانى دوست داشتن خويشاوندان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را بر مردم واجب فرمود كه مىدانست اين خاندان هرگز از آيين [ پاك اسلام ] روى برنتافته ، گام در بيراههء ضلالت و گمراهى نمىگذارند .
وانگهى [ ممكن است ] كسى ، كسى را دوست بدارد ، اما در ميان خاندان او كسى باشد كه نسبت به او كينه و دشمنى ورزد و همين ، دل او را [ كه مورد محبت قرار گرفته ] چركين كند . از آنجا كه خداوند دوست نداشت دل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله از مؤمنان چركين باشد ، دوستى خاندان [ پاك ] او را بر مؤمنان واجب گرداند . از اينرو هركس اين فرمان خدا را [ به گوش جان ] گرفت و نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و خاندان پاك او دوستى و مهر ورزيد ، [ بىترديد ] رسول خدا او را دشمن نخواهد داشت و هركس اين فرمان را ناديده انگاشته ، نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و خاندان [ پاك ] او دشمنى ورزد ، بر رسول خدا [ فرض ] است كه او را
هامش
( 1 ) . هود / 29 .
( 2 ) . هود / 51 .