شما مىگوييد [ و آن را باور داريد ] . [ به يقين ] شنيدهاى [ و خواندهاى ] كه خداوند - عز و جل - خطاب به پيامبرش داوود فرمود :
« يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ ؛
« 1 » اى داوود ، ما تو را در زمين خليفه [ و جانشين ] گردانيديم ، پس ميان مردم به حق داورى كن » .
گفت : اى فرزند رسول خدا ، پس ماجراى داوود با اوريا چيست ؟ امام عليه السّلام فرمود : در روزگار داوود [ رسم و عادت چنين بود كه ] اگر زنى شوهر خود را به مرگ طبيعى يا در ميدان جنگ از دست مىداد ديگر تن به ازدواج نمىداد .
داوود عليه السّلام نخستين كسى بود كه خداوند - عز و جل - به او اجازه داد تا با زنى كه شوهرش در جنگ كشته شده بود ، ازدواج كند . او نيز پس از سرآمدن عدهء بيوهء اوريا ، با او ازدواج كرد كه همين امر ، بر مردم گران آمد .
اما موضوع آيهء : « و آنچه را كه خدا آشكاركنندهء آن بود ، در دل خود نهان مىكردى و از مردم مىترسيدى با آنكه خدا سزاوارتر بود كه از او بترسى » كه مخاطب آن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بود ، بدين شرح است ، [ پس تأويل و تفسير آن را بدان ] .
خداى - عز و جل - همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را كه در اين جهان و آن جهان [ در حكم ] مادران مؤمنان هستند براى حضرتش نام برد كه يكى از آنان « زينب » دختر « حجش » بود . آنهنگام كه خداوند پيامبر صلّى اللّه عليه و إله خود را از نام همسرانش آگاه فرمود ، زينب در كابين زناشويى « زيد بن حارثه » بود .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از بيم اينكه منافقان بگويند « او ( پيامبر ) زنى را كه در خانهء شوهر است يكى از زنان خود و مادر مؤمنان مىخواند » از ابراز نام او خوددارى و آن را پنهان مىكرد . اين بود كه خداوند خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرمود :
هامش
( 1 ) . سوره ص / 26 .