تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤
و طول ( اندازه ) مىباشد . نيز از آن جمله است : عمل ، حركاتى كه اشياء را مىسازد و آن را از حالى به حالى ديگر درآورده ، آن‌ها را دستخوش فزونى و كاهش مىكند . اعمال و حركات در حركت هستند ، چرا كه به اندازه‌اى كه بدان‌ها نياز است وقت و فرصت دارند و چون از شىء فراغت حاصل شود ، حركت مىرود و اثر آن مىماند [ و اين ] جارى مجراى سخنى است كه مىرود [ ، اما ] اثرش مىماند . عمران گفت : سرور من ، از آن آفريدگارى مرا خبر ده كه آيا [ پس از آن‌كه ] واحد بود و چيزى با او نبود حال كه آفريد ، تغيير كرده يا نه ؟ امام عليه السّلام فرمود : [ خداى ] - عزّ و جلّ - با آفريدن خلق تغيير نمىكند ، بلكه خلق با تغييرى كه خداوند در آن به‌وجود مىآورد ، تغيير مىكند . عمران گفت : پس به چيزى ( وسيله‌اى ) او را شناخته‌ايم ؟ امام عليه السّلام فرمود : با غير او [ او را شناخته‌ايم ] . عمران گفت : غير او چيست ؟ امام عليه السّلام فرمود : با « مشيّت » ، « اسم » ، « صفت » و مانند آن‌ها او را شناختيم و تمام اين‌ها حادث و آفريده شده ، [ و به فرمان او ] تدبير مىشوند . عمران گفت : سرورم ، پس او چيست ؟ امام عليه السّلام فرمود : او « نور » است ، بدين معنا كه ساكنان آسمان و زمين را هدايت مىكند و بيش از اين‌كه او را يگانه بخوانم ، از من مخواه . عمران گفت : سرور من ، [ مىگويم : ] خداوند پيش از آفرينش ساكت و خموش بود و پس از آفرينش سخن گفت . آيا اين‌چنين نيست ؟ امام عليه السّلام فرمود : خاموشى زمانى مفهوم دارد كه پيش از آن سخنى وجود داشته باشد ، مثلا گفته نمىشود : چراغ خاموش است و سخن نمىگويد . نيز