كرد ، بر سنگ زد و از آن چشمههايى جوشيدن گرفت ، دست در گريبان خود فرو برد و سپيد و درخشان از گريبان بيرون آورد و نشانههايى به منصهء ظهور رساند كه جز او كسى توان انجام آن را نداشت .
امام عليه السّلام فرمود : راست گفتى . بنابراين اگر كارهايى كه از ديگران برنمىآيد ، دليل و حجت بر نبوت و رسالت او باشد ، پس هركس كه ادعاى پيامبرى كند و امورى را به ظهور برساند كه ديگران از عهدهء آن برنيايند بر شما لازم و واجب است او را تصديق كنيد . آيا چنين نيست ؟
رأس الجالوت گفت : نه ، زيرا موسى مقرب خداوند بود و منزلت والايى نزد حضرتش داشت كه ديگران از آن بىبهره بودند . ما [ نيز ] مكلف نيستيم از مدعى نبوت پيروى كرده ، نبوت او را بپذيريم تا اينكه حجت والايى همانند آنچه موسى آورد ، بياورد .
امام عليه السّلام فرمود : پيامبرانى كه قبل از موسى عليه السّلام فرستاده شدند ، همانند موسى دريا را نشكافتند ، [ با ضربهء عصاى خود ] از سنگ دوازده چشمهء جوشان پديد نياوردند ، دست سپيد و درخشنده از گريبان خود برنياوردند و عصاى خويش به مارى خزنده مبدل نكردند . پس چگونه [ و چرا ] رسالت و نبوت آنان را پذيرفتيد ؟
رأس الجالوت يهودى گفت : پيش از اين گفتم كه هرگاه كسانى ادعاى پيامبرى داشته باشند و نشانه ( معجزه ) هايى كه عامهء مردم از ارائه آن ناتوان باشند ، بياورند - هرچند نشانههايى جز نشانههاى موسى ارائه كنند - بايد آنان را تصديق و تأييد كرد .
امام عليه السّلام فرمود : اى رأس الجالوت ، پس چه چيزى تو را از اقرار و اعتراف به رسالت عيسى بن مريم بازمىدارد ؟ در حالىكه او مردگان را زنده مىكرد
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 268
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٦٨