است ، چه دليلى بر يگانگى او وجود دارد ؟
امام عليه السّلام فرمود : اينكه جهان را داراى دو آفريدگار مىدانى در حقيقت ، پس از اثبات يك آفريدگار ، مدعى آفريدگار دوم هستى . بنابراين ، يكى بودن آفريدگار محل اتفاق [ ما و شما ] است و بيش از يك آفريدگار مورد اختلاف است . « 1 »
2 . گفتوگو با ارباب اديان
« حسن بن محمد نوفلى » مىگويد : « چون على بن موسى الرضا عليه السّلام [ به خراسان آمده ، ] بر مأمون وارد شد ، مأمون از فضل بن سهل خواست تا اصحاب نظريهها و ديانات ، مانند : « جاثليق » ، « رأس الجالوت » ، بزرگان صابئى ( مندايى ) ها ، « هربد بزرگ » پيروان زرتشت ، « قسطاس رومى » و متكلمان را گرد آورد تا گفتهء او ( امام « ع » ) و آنان را بشنود .
فضل خواستهء مأمون را اجرا كرد و او را از آمدنشان آگاه نمود مأمون به فضل گفت : آنان را نزد من بياور .
فضل نيز آنان را نزد مأمون گرد آورد و مأمون ايشان را گرامى داشت و تكريم كرد ، آنگاه به آنها گفت : شما را براى كار خيرى گرد آوردهام و دوست دارم با اين عموزادهام كه از مدينه آمده است مناظره كنيد . [ حال مرخص هستيد كه برويد ] و فردا صبح همگى در اينجا حاضر شويد .
گفتند : اى امير المؤمنين ، سخن تو را به گوش گرفته ، فرمانت را اطاعت مىكنيم و - ان شاء اللّه - فردا اول وقت حاضر خواهيم شد .
حسن بن محمد نوفلى مىگويد : در حال گفتوگو با ابو الحسن رضا
هامش
( 1 ) . شيخ صدوق ، التوحيد / 270 .