أدرك زمانه فليتمسّك بدينه ، و لا يجعل للشيطان إليه سبيلا بشكه . . . » ؛ « 1 »
سوگند به آن [ خدايى ] كه مرا مژده دهندهء به حق فرستاد [ به يقين ] « قائم » از فرزندانم براساس پيمانى كه ميان من و اوست غيبت مىكند [ و چنان غيبت او طولانى شود ] كه بيشتر مردم خواهند گفت : خدا چه نيازى به [ وجود ] آل محمد دارد ؟
و گروهى در ولادت او دچار شك مىشوند . هركس روزگار او را درك كرد دين خود را نيكو پاسدارى كند و مبادا با [ تن دادن به ] شك ، شيطان را به خويش راه دهد ( او را بر خود مسلط كند ) .
امام رضا عليه السّلام براساس مسئوليتى كه برعهده داشت ، اين اصل اسلامى را ( موضوع غيبت ) در ميان نزديكان و افراد مورد اطمينان خويش ترويج مىكرد .
بنابر آنچه در « مسند امام رضا عليه السّلام » ثبت شده 36 روايت در باب « غيبت » از امام رضا عليه السّلام نقل شده است كه در اينجا به مواردى از آنها اشاره مىكنيم :
1 . از « ايوب بن نوح » روايت شده است كه گفت : « به امام رضا عليه السّلام گفتم :
اميد داريم كه اين امر ( خلافت و حكومت فراگير ) از آن تو باشد و خداوند - عزّ وجلّ - بدون جنگ آن را به شما بازگرداند ، چرا كه با تو بيعت شد و به نام تو سكه زدند .
امام عليه السّلام فرمود : هريك از ما كه مورد نامهنگارى قرار گيرد ، سرشناس شود و اموال براى او روانه گردد [ بىترديد به تيغ ] كشته شده يا در بستر [ به زهر جفا ] جان خواهد داد تا اين كه خداوند - عزّ و جلّ - براى اين امر ( حكومت ) مردى را خواهد فرستاد كه ولادت و پرورش او پنهان است ، اما نسب [ و نياكان ] او بر همگان آشكار است . « 2 »
2 . از « محمد بن ابى يعقوب بلخى » نقل شده است كه گفت : « از ابو الحسن
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة 1 / 51 .
( 2 ) . اصول كافى 1 / 341 و كمال الدين و تمام النعمة 2 / 370 .