الحسن » ، « زهرى » « عمرو بن دينار » ، « على بن زيد بن جدعان » و « يحيى بن امّ الطويل » از آن جمله بودند . « 1 »
امام سجاد عليه السّلام همچنان در تدارك رهبرى آينده بود . او فرزندش امام « محمد باقر » عليه السّلام را به امامت و راهبرى عامه و فرزند ديگرش « زيد » را براى قيام مسلحانه عليه حاكمان غاصب آماده كرد .
در روزگار امامت امام باقر عليه السّلام ، زيد نزد امام باقر عليه السّلام رفته از حضرتش اجازه خواست . امام در پاسخ فرمود : اى زيد ، اين كار را مكن ، چرا كه مىترسم برون كوفه كشته و به دار آويخته شوى .
زيد نيز از امام باقر عليه السّلام فرمان برده ، از قيام در روزگار آن حضرت خوددارى كرد . « 2 »
زيد بن على عليه السّلام امامت برادرش امام باقر عليه السّلام و امامت برادرزادهاش امام صادق عليه السّلام را پذيرفته ، بدان گردن نهاده بود . او در شعر زير به پيروى خود از دو امام بزرگوار اشاره كرده ، سروده است :
« باقر ( شكافنده ) علم در لحد جاى گرفت ؛ همان كه امام جهانيان و پاكيزه زاده بود .
پس از او كسى را جز [ امام ] جعفر [ صادق عليه السّلام ] ندارم ؛ او امام جهانيان و يگانهء ستوده شده است » . « 3 »
تصريح امام باقر عليه السّلام به يارى كردن زيد ، بهترين گواه بر اين مطلب است كه امامان معصوم عليه السّلام غيرمستقيم خط نظامى را راهبرى مىكردند .
هامش
( 1 ) . سير أعلام النبلاء 4 / 391 .
( 2 ) . الخرائج و الجرائح 1 / 281 .
( 3 ) . بحار الانوار 46 / 296 ( به نقل از : مناقب آل ابى طالب 4 / 213 ) :ثوى باقر العلم في ملحد * إمام الورى طيّب المولد
فمن لي سوى جعفر بعده * إمام الورى الأوحد الأمجد