خداوند - عزّ و جلّ - به او وحى ( الهام ) فرمود : اين خودنكوهى ، از عبادت چهل سال برتر است » . « 1 »
از آنجا كه شعر تأثيرى فوق العاده و سريع بر احساسات و عملكردها مىگذارد ، امام رضا عليه السّلام از آن بهعنوان وسيلهاى براى اصلاح اخلاق جامعه سود مىبرد .
در يكى از سرودههاى حضرت در زمينه روابط اجتماعى آمده است :
« پوزش و عذر برادرت را در خطايش بپذير ؛ و عيب و بدى او را بپوشان .
و چون سفيه و نادان بر تو بهتان زند [ خويشتندار باش ] ؛ و نيز در برابر تلخى روزگار صبورى پيشه كن .
و بزرگوارانه از دادن پاسخ [ به بدكارى بدكاران ] درگذر ؛ و ستمگر را به حسابرس او ( خداوند ) واگذار » . « 2 »
حضرت رضا عليه السّلام از اين فن براى پيوند دادن مسلمانان با روز قيامت و پرهيز دادن از آرزوهاى دراز و فريبا و نيز مجسم كردن آن در اذهان مردم بهره مىجست ، چرا كه اين يادآورىها كه با زبان شعر صورت مىگرفت ، تأثير شگرف در اصلاح اخلاق جامعه داشت . او در شعرى چنين سروده است :
« همهء آرزو داريم كه در اجلمان تأخير افتد ؛ در حالىكه اجلها خود آفت آرزو هستند .
آرزوهاى بيهوده تو را مغرور نكند و نفريبد ؛ پس ميانهروى در پيش گير
هامش
( 1 ) . قرب الاسناد / 392 .
( 2 ) . عيون اخبار الرضا 2 / 186 / حديث 4 ؛ كشف الغمه 3 / 59 و 119 و اعلام الورى 2 / 69 :اعذر أخاك على ذنوبه * و استر و غطّ على عيوبه
و اصبر على بهت السفيه * و للزمان على خطوبه
ودع الجواب تفضلا * وكل الظلوم إلى حسيبه