و اولياى خداوند فرامىخواند .
او در اينباره فرموده است :
زمانى مؤمن ، مؤمن [ واقعى ] است كه از سه خصلت برخوردار باشد : خصلتى از خداوند ، خصلتى از پيامبر خدا و خصلتى از ولىّ خدا . پس [ با داشتن ] خصلت خداوندى كارهاى خود را از مردم پنهان دارد و [ با داشتن ] خصلت پيامبر او ، با مردم راه مدارا [ و مهربانى ] در پيش گيرد و [ با داشتن ] خصلت ولى خدا در سختىها شكيبايى ورزد [ كه چنين كسى مؤمن است ] . « 1 »
امام رضا عليه السّلام همچنين حدود فروتنى را بهعنوان يك حركت رفتارى فراگير كه از فرد آغاز شده ، جامعه را فرامىگيرد ، ترسيم كرده ، فرمود :
فروتنى مراتبى دارد ، از جمله : انسان قدر و منزلت خود را بشناسد و با دلى پاك خود را در آن جايگاه قرار دهد ، همانگونه با مردم باشد كه دوست دارد با وى رفتار كنند ، اگر از كسى بدى ديد آن بدى را با خوبى بزدايد ، خشم خود را فروبخورد و از مردم درگذرد كه خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد . « 2 »
امام على بن موسى الرضا عليه السّلام براى رسيدن به اهداف خود در اصلاح جامعه ، از مثلها و داستانهاى نيكوكاران بهره مىجست تا اصل اصلاحات در ذهن و جان مردم نقش بسته ، از خاطرهها محو نشود . از جملهء آن داستانها ماجراى زير است :
امام عليه السّلام فرمود : « مردى از بنى اسرائيل چهل سال خداوند - تبارك و تعالى - را عبادت كرد ، اما عبادتش مقبول درگاه خداوند واقع نشد . با خود انديشيد : هر چه بر تو رود از توست ، پس جز تو كسى در اين حرمان دخيل نيست .
هامش
( 1 ) . اصول كافى 2 / 242 .
( 2 ) . اصول كافى 2 / 124 .