[ مقدمه ]
بسم الله الرحمن الرحيم سپاس خدايى را كه راه هدايت را به آفريدههايش رهنمون گشت و بر راهنمايان برگزيدهاش بهويژه خاتم پيامبران حضرت محمد بن عبد الله صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و خاندان والاتبارش درود بيكران باد . خدا ، انسان را آفريد و به او خرد و انديشه بخشيد ؛ با خرد ، حقيقت را در مىيابد و آن را از باطل بازمىشناسد و با اراده ، مصالح خويش را برمىگزيند و اهدافش را تحقق مىبخشد . وى ، خرد را حجّت بر بندگان خود قرار داد و از سرچشمهء فيض و هدايتش بر آنان فروباريد . به انسان ، نادانستهها را آموخت و او را به راه كمال در خور وى و هدف از آفرينش او ، آشنا ساخت . قرآن ، اركان ، لوازم و راههاى هدايت الهى را روشن ساخت ، از سويى به بيان علل آنها پرداخته و از سوى ديگر ، از نتايج و ثمرات آنها پرده برداشته است ، آنجا كه فرمود : قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى ؛ « 1 » بگو : هدايت واقعى همان هدايت خداست . وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ « 2 » ؛ و خداوند ، هركس را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ ؛ « 3 » و خداوند ، سخن حق مىگويد و به راه صحيح هدايت مىكند .