فرمود : يا عبد الرحمن ، من زار أولنا فقد زار آخرنا ، و من زار آخرنا فقد زار أولنا ، و من تولّى أولنا فقد تولّى آخرنا ، و من تولّى آخرنا فقد تولّى أولنا و من قضى حاجة لأحد و من أوليائنا فكأنّما قضاها لأجمعنا .
يا عبد الرحمن ، أحببنا و أحبب من يحبّنا و أحبّ فينا و احبب لنا و تولنا و تولّ من يتولانا و ابغض من يبغضنا . ألا و إنّ الرادّ علينا كالراد على رسول اللّه جدّنا و من ردّ على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقد ردّ على اللّه . ألّا يا عبد الرحمن و من أبغضنا فقد ابغض محمدا و من أبغض محمدا فقد أبغض اللّه و من أبغض اللّه - عزّ و جلّ - و كان حقا على اللّه ان يصليه النار و ماله من نصير ؛ « 1 »
اى عبد الرحمن ، هركس نخستين ما را زيارت كند ، چنان است كه آخرين ما را زيارت كرده و هركس آخرين ما را زيارت كند ، چنان است كه نخستين ما را زيارت كرده است . هركس نخستين ما را دوست بدارد ، چنان است كه آخرين ما را دوست داشته و هركس آخرين ما را دوست بدارد ، چنان است كه نخستين ما را دوست داشته است . هركس نياز يكى از دوستان ما را برآورده كند ، گويى آن را براى همهء ما برآورده است .
اى عبد الرحمن ، ما را دوست بدار و هركس ما را دوست مىدارد ، دوست بدار و در راه ما دوست بدار و براى ما دوست بدار . با دوستان ما دوست باش و با دشمنان ما دشمن . هركس بر ما برگردد ( دشمنى ورزد ) بر جدمان رسول خدا برگشته و هركس بر او برگردد ، بر خدا برگشته است . اى عبد الرحمن ، هركس با ما كينه ورزد با رسول خدا كينه ورزيده و هركس با محمد صلّى اللّه عليه و آله كينهساز كند ، به يقين با خدا كينه ساز كرده است و هركس با خداى - عزّ و جلّ - كينه در پيش گيرد و دشمنى كند ، بر خدا حق است كه او را به دوزخ افكند و ياورى نباشد تا او را يارى كرده ، [ از گزند كيفر خداوند ] رهايىاش بخشد .
هامش
( 1 ) . كامل الزيارات / 335 .