اگر كسى خدا را بخواند و دست دعا به سوى او دراز كند حضرتش بلا را شتابان از او بگرداند » .
2 . امام كاظم عليه السّلام فرمود : « لكل داء دواء ؛ هر دردى دارويى دارد .
دربارهء اين گفتهء امام عليه السّلام پرسيده شد ، امام عليه السّلام فرمود : لكل داء دواء ، فإذا الهم المريض الدعاء فقد أذن اللّه في شفائه ؛
هر دردى دارويى دارد و هرگاه به دل بيمار الهام شد كه دعا كند ، به يقين خداوند اجازهء درمان او را داده ( شفاى او را اراده نموده ) است .
و نيز فرمود : أفضل الدعاء الصلاة على محمد و آل محمّد - صلى اللّه عليهم - ثم الدعاء للإخوان ثم الدعاء لنفسك فيما أحببت ، و أقرب ما يكون العبد من اللّه إذا سجد ؛
برترين دعاها صلوات فرستادن بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل اوست ، سپس دعا براى برادران [ دينى ] ، سپس دعا براى خودت به آنچه كه دوست مىدارى . [ و بدان كه ] چون بنده سر به سجده نهد به خداوند نزديكتر [ و كم فاصلهتر ] است [ و آن هنگام ، بهترين وقت براى دعاست ] .
و فرمود : الدعاء أفضل من قراءة القرآن ؛ لانّ اللّه - عزّ و جلّ - يقول :
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ
« 1 » و إنّ اللّه - عزّ و جلّ - ليؤخر إجابة المؤمن شوقا الى دعائه و يقول : صوت أحب أن اسمعه ، و يعجّل إجابة المنافق و يقول : صوت أكره سماعه ؛
دعا كردن از خواندن قرآن برتر است ، زيرا خداوند فرموده است : « اى رسول ما ، [ به امت ] بگو : اگر دعاى شما [ و ناله و زارى و توبهء شما ] نبود خدا به شما توجه و اعتنايى نمىكرد » .
خداوند - عزّ و جلّ - اجابت دعاى مؤمن را به تأخير انداخته مىگويد : اين ، صدايى است كه دوست دارم بشنوم ، اما درخواست منافق را زود پاسخ داده ، مىفرمايد : اين ، صدايى است كه شنيدن آن را ناخوش و ناپسند مىدارم . « 2 »
3 . « عمر بن يزيد » از ابو ابراهيم عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود : « إنّ الدعاء يردّ ما قدر و ما لم يقدّر ؛
هامش
( 1 ) . فرقان ( 25 ) آيه 77 .
( 2 ) . مكارم الاخلاق / 448 .