هركس زادهء بينوايى و فقر باشد ، بىنيازى و غنا گستاخش كند » .
7 . مردى به ابو الحسن ، موسى بن جعفر عليه السّلام گفت : « مرا وعدهاى ده .
امام عليه السّلام فرمود : كيف أعدك ؟ و أنا لما لا أرجوا أرجى لما أرجوا ؛ « 1 »
چگونه تو را وعده دهم ؟ كه خود به آنچه آميد آن نمىرود ( مرگ ) نزديكتر و اميدوارترم از چيزى ( زندگى طولانى و ديدن فرداها و روزهاى ديگر ) كه بدان اميد بستهام .
8 . از « يحيى الحذاء » نقل شده است كه : « به ابو الحسن عليه السّلام گفتم : گاهى كه در حضور پدرم چيزى را مىخرم ، در او حالتى مىبينم كه مرا اندوهناك مىكند .
امام فرمود : تنكّبه و لا تشتر بحضرته فإذا كان لك على رجل حقّ فقل له : فليكتب و كتب فلان بن فلان بخطّه و أشهد اللّه على نفسه و كفى باللّه شهيدا فإنه يقضي في حياته أو بعد وفاته ؛
از اين كار دورى كن و چون بر كسى حقى ( وامى ) داشتى از او بخواه چنين بنويسد :
و فلان فرزند فلان با خط خود چنين نگاشت و خدا را - كه گواهى است بسنده - بر خود گواه گرفت كه وام خود را در حيات يا پس از مرگ خود [ به وسيلهء وارثان ] ادا كند . « 2 »
دعا و زيارت از نگاه امام كاظم عليه السّلام
1 . از امام كاظم عليه السّلام نقل شده است كه فرمود : « عليكم بالدعاء ؛ فإن الدعاء و الطلب الى اللّه - عزّ و جلّ - يردّ البلاء و قد قدر و قضى فلم يبق إلّا إمضاؤه ، فإنه إذا دعا اللّه و سأله صرف البلاء صرفا ؛ « 3 »
بر شما باد به دعا كردن و از خدا خواستن كه دعا به درگاه خداوند و درخواست از حضرتش ، بلاى رقمخورده و مقدرى كه جز امضا ( اجرا ) ى آن نمانده باز مىگرداند [ و بدانيد ]
هامش
( 1 ) . الفقيه 3 / 165 .
( 2 ) . اصول كافى 5 / 318 .
( 3 ) . مكارم الاخلاق / 316 .