المحصنات ، و أكل مال اليتيم ، و الفرار من الزحف ؛ « 1 »
هركس كه مؤمن باشد و از آنچه خداوند بر انجام آن وعدهء دوزخ داده دورى كند ، خداوند گناهان او را بپوشاند و ناديده گيرد . آن گناهان كه مرتكب آن مستوجب دوزخ مىشود هفت مورد است : كشتن بىگناه ، عقوق والدين ، رباخوارى ، تعرّب پس از هجرت ( ترك سرزمين اسلامى و رفتن به سرزمين كفر ) ، تهمت ناپاكى به زنان پاكدامن زدن ، خوردن مال يتيم و فرار از جهاد .
4 . « محمد بن حكيم » مىگويد : « از ابو الحسن عليه السّلام پرسيدم : گناهان كبيره انسان را از [ حفاظ و دايرهء ] ايمان بيرون مىكند ؟
امام عليه السّلام فرمود : نعم و مادون الكبائر ، قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : لا يزني الزاني و هو مؤمن و لا يسرق السارق و هو مؤمن ؛ « 2 »
آرى و غير از گناهان كبيره [ نيز چنين مىكند ] . آنگاه فرمود : پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود : آن كس كه زنا مىكند [ در آن حالت ] مؤمن نيست و آن كس كه دزدى مىكند [ در آن حالت ] مؤمن نيست .
5 . از « سماعه » نقل شده است كه گفت : « از ابو الحسن عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : لا تستكثروا كثير الخير و لا تستقلوا قليل الذنوب ، فإن قليل الذنوب يجتمع حتى يكون كثيرا ، و خافو اللّه في السر حتى تعطوا من أنفسكم النصف ؛ « 3 »
نيكى زياد را فراوان مشماريد و گناه اندك را كم مپنداريد ، چرا كه گناهان اندك ( خرد ) جمع مىشوند تا اينكه زياد مىگردند . آنچنان در نهان از خدا بترسيد كه [ چون داورى كنيد و نعمتهاى خدا و گناه خويش را با يكديگر بسنجيد خود را گناهكار ديده ، ] به انصاف داورى كنيد .
6 . « على بن جعفر عليه السّلام » از ابو الحسن عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود : حرّمت
هامش
( 1 ) . همانجا .
( 2 ) . بحار الانوار 74 / 233 .
( 3 ) . اصول كافى 74 / 235 .