14 . از صفوان بن يحيى نقل شده است كه : « ابو الحسن اول عليه السّلام فرمود :
از زمانى كه حضرت آدم عليه السّلام از دنيا رفت ، خداى - عزّ و جلّ - هرگز زمين را بدون امام و راهبرى كه انسانها به وسيلهء او به سوى خداوند [ و فرمان ] او هدايت شوند ، وا ننهاد و همين امام ، حجت بر بندگان است . هركس او را واگذارد گمراه شده و هركس همراه امام باشد [ و فرمان او را به گوش گيرد ] نجات مىيابد و اين ، حقى است كه خداى - عزّ و جلّ - به خود لازم دانسته است . « 1 »
15 . « عبد اللّه بن قدامهء ترمذى » براى ما نقل كرد كه : « ابو الحسن عليه السّلام مىفرمود :
من شك في أربعة فقد كفر بجميع ما أنزل اللّه - تبارك و تعالى ، أحدها : معرفة الإمام في كل زمان و أوان ، بشخصه و نعته ؛ « 2 »
هركس در چهار چيز شك و ترديد كند به يقين ، به تمام آنچه خداوند - تبارك و تعالى - نازل فرموده ، كفر ورزيده است . نخست : [ شك و ترديد در ] شناخت امام به نام و شخص او ، در هرزمان است .
16 . از « عمر بن يزيد » نقل شده است كه گفت : از ابو الحسن عليه السّلام اول شنيدم كه مىفرمود : من مات به غير إمام مات ميتة جاهلية ، إمام حيّ يعرفه ، هركس بدون [ گزينش و پذيرش ] امامى زنده كه او را بشناسد ، بميرد ، به مرگ جاهلى مرده است .
گفتم : عبارت « امامى زنده » را از پدرت نشنيدم .
امام عليه السّلام فرمود : به خدا سوگند كه [ پدرم ] آن را از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نقل كرد و نيز رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركس در حالى بميرد كه امامى نداشته باشد كه از او بشنود و اطاعت كند ، به مرگ جاهلى مرده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . علل الشرايع 2 / 289 و عقاب الأعمال / 248 .
( 2 ) . همان / 413 .
( 3 ) . الاختصاص ص 268 .