سفاك امام عليه السّلام يكى از اين راه يافتگان است . او زمانى كه بندگى و عبادت و فروتنى امام عليه السّلام را در برابر خداوند ديد تحت تأثير قرار گرفت و در شمار زنان نيكوكار و صالح درآمد . او نسبت به امام عليه السّلام مهربانى مىورزيد ، در خدمت به او مىكوشيد و هرگاه به حضرت مىنگريست ، اشك از چشمانش روان مىشد و مىگفت : « زيان ديدهاند گروهى كه متعرض اين مرد شوند ! » .
در دورانى كه حضرت موسى بن جعفر در زندان سندى بود ، گروهى از عالمان و راويان حديث توانستند دور از چشم جاسوسان و پنهانى با امام عليه السّلام ديدار كرده ، از چشمهء زلال و گواراى دانش امام عليه السّلام جرعهاى بنوشند . از جمله عالمانى كه به ديدار امام عليه السّلام نايل آمد « موسى بن ابراهيم مروزى » معلم فرزند سندى بود . او توانست از سندى اجازهء ملاقات با امام عليه السّلام را بگيرد .
ابراهيم آنچه را كه از امام عليه السّلام شنيده بود نگاشته ، به صورت كتابى درآورد . « 1 »
2 . پاسخ به استفتاء
آن بخش از سرزمينهاى اسلامى كه ساكنان آن به امامت امامان اهل بيت عليهم السّلام معتقد بودند ، نامههاى خود را به وسيلهء پيكى ويژه به حضور امام عليه السّلام كه در زندان سندى دربند بود مىفرستادند و امام عليه السّلام پاسخ آنان را مىداد . يكى از كسانى كه به عنوان پيك شيعيان در زندان با امام عليه السّلام ديدار كرد « على بن سويد » بود . او نامههاى شيعيان را به امام عليه السّلام رسانده ، امام عليه السّلام پاسخ نامهها را دادند . « 2 »
هامش
( 1 ) . نجاشى / 407 ش 1082 .
( 2 ) . حياة الامام موسى الكاظم 2 / 492 .