بخش سوّم بازداشتهاى مكرر امام كاظم عليه السّلام تا زمان شهادت امام
برنامهريزى براى زندانى كردن امام كاظم عليه السّلام
بر آن نيستيم كه در اين بخش به علل و عوامل زندانى شدن امام كاظم عليه السّلام توسط هارون الرشيد بپردازيم . همان گونه كه پيشتر با رفتار و تأثيرگذارى امام عليه السّلام بر امت اسلامى آشنا شديم ، همين امر انگيزهء مناسبى بود تا هارون را كه فاقد مشروعيت براى خلافت و حكومت بود ، به دربند كشيدن و در نهايت ، ترور امام عليه السّلام وا دارد . از اين مطلب كه بگذريم ، خود هارون در آغاز رسيدن به قدرت و خلافت با خود عهد كرد كه كيان و وجود علويان را از بن بر كند . با توجه به اين انديشهء هارون ، برخورد او با بزرگ و مهتر و رهبر علويان ؛ يعنى امام موسى بن جعفر عليه السّلام چندان دور از انتظار نبود . البته بايد ميان دلايل واقعى و عواملى كه هارون آنها را دستاويز خود قرار داده بود تا رفتار خصمانهاش را با امام عليه السّلام توجيه كند تفاوت قائل شويم .
پس از گذشت يك دهه از حكومت هارون الرشيد ، ديگر وجود امام كاظم عليه السّلام براى هارون الرشيد غيرقابل تحمل شده بود ، زيرا هارون به قدرت تأثيرگذارى آن حضرت بر امت اسلامى از يكسو و گسترش دامنهء تشيع از سوى ديگر پى برده بود . او داوطلبان سپاه امام كاظم عليه السّلام را يكصد هزار تن - آن گونه كه در پاسخ پرسش پسرش گفته بود - برآورد مىكرد . شهرت فراگير امام