تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
موجود ، موضع‌گيرى انقلابى نبود . 2 . هنگامى كه حسين ، رهبر قيام فخ از امام كاظم عليه السّلام خواست تا با وى بيعت كند ، امام عليه السّلام با يادآورى قيام « محمد نفس زكيه » و موضع‌گيرى امام صادق عليه السّلام در برابر محمد ، متذكر شدند كه در صورت اصرار از سوى حسين براى بيعت ، همانند پدر خود موضع‌گيرى خواهد كرد . « 1 » 3 . زمانى كه حسين بر مدينه چيره شد و امامت نماز صبح را به بر عهده گرفت ، جز « حسن بن جعفر بن الحسن بن الحسن » و موسى بن جعفر عليه السّلام ، همهء هاشميان نماز را به امامت حسين گزاردند . « 2 » 4 . آن‌گاه كه حسين تصميم خود را مبنى بر قيام به اطلاع امام كاظم عليه السّلام رساند ، حضرت به‌طور صريح و با عبارت زير او را تأييد و حمايت كرده ، فرمود : « إنك مقتول فأحدّ الضراب ، فإن القوم فسّاق يظهرون ايمانا و يضمرون نفاقا و شركا ، فإنا للّه و إنا إليه راجعون و عنده أحتسبكم من عصبة ؛ من تو را كشته مىبينم ، پس سخت كارزار كن كه اين قوم فسق پيشه‌اند ، در ظاهر ايمان مىورزند ، ولى دلشان نهانخانهء نفاق و شرك است . همه از آن خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم . اجر و پاداش شما را از خداوند مىخواهم . « 3 » 5 . هنگامى كه خبر شهادت حسين ( رض ) به امام موسى بن جعفر عليه السّلام رسيد ، حضرت در سوگ او گريست و با اين جملات او را مرثيه گفت و ستود :
هامش
( 1 ) . اصول كافى 1 / 366 و بحار الانوار 8 / 161 ( به نقل از اصول كافى 1 / 366 ) . ( 2 ) . همان 48 / 163 ( به نقل از مقاتل الطالبيين ) . ( 3 ) . اصول كافى 1 / 366 و بحار الانوار 48 / 160 حديث 6 ( به نقل از اصول كافى 1 / 366 ) .