سختگيرانهء پدرش منصور را در پيش گيرد ، حكومتش دستخوش تزلزل و نابودى خواهد شد ، از همينرو تمام بنديان را آزاد كرد . مهدى سياست خود را در قالب اين عبارتها بيان مىكرد : « من سياست كردن به وسيلهء بخشايش را كارآمدتر از كيفر مىدانم و سلامت در سايهء گذشت را بيشتر از سلامت در كيفر زود هنگام مىبينم . چون از حاكمى عطوفت خواسته شد و او دريغ ورزد ، چون قدرت يابد درنگذرد ، آنگاه كه پيروز شود نبخشايد و زمانى كه از او درخواست مهربانى شود مهر نورزد ، دلها از او مىرمند . هر كس مهربانىاش كم شود و اقتدار و سركشىاش فزونى گيرد ، شايسته و بايسته است كه منفور باشد و دشمنانش فراوان شوند » . « 1 »
با اين حال مهدى عباسى وزير محبوب خود ؛ يعنى « يعقوب بن داوود » را به دليل تمايلى كه به علويان و خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله داشت ، مورد آزاد و شكنجه قرار داد . او پس از اينكه از گرايش وزير خود به علويان اطمينان حاصل كرد به او گفت : « ريختن خون تو بر من روا و آسان است و اگر ريختن خونت را مىخواستم چنين مىكردم » ، سپس دستور داد تا او را تا پايان زندگى به زندان افكنند و اموال او را نيز مصادره كرد . « 2 »
در صورتى كه وزير محبوب مهدى عباسى فقط به دليل تمايل و علاقهاش
هامش
( 1 ) . تاريخ يعقوبى 2 / 399 - 400 .
( 2 ) . حياة الامام موسى بن جعفر 1 / 447 - 449 . تاريخ يعقوبى 2 / 401 دربارهء يعقوب مىگويد روشى زيبا و سرشتى پاك داشت كارهاى خير را دوست داشته فضل بسيار داشت و راهيافتهاى نيكو بود .
مهدى عباسى بر او خشم گرفت و به زندانش افكند و تا آخرين روز حيات مهدى همچنان در زندان بود .
مروج الذهب 3 / 312 يعقوب را اينگونه توصيف مىكند يعقوب بن داوود سلمى از خاصان او ( مهدى ) شد و - بر خلاف همگان - هر وقت كه مىخواست به ديدار مهدى مىرفت . . . سپس او را در مورد فرزندان آل ابى طالب متهم كرد . يعقوب تا روزگار هارون الرشيد در زندان بود و سرانجام توسط هارون الرشيد آزاد شد . دربارهء او مطالب ديگرى نيز گفته شده است .