مىخواند :
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ ؛
« 1 »
پس [ اى منافقان ] آيا اميد بستيد كه چون [ از خدا ] برگشتيد ( يا سرپرست مردم شديد ) در [ روى ] زمين فساد كنيد و خويشاوندىهاى خود را از هم بگسليد ؟ » .
مهدى آشفته حال و بيمناك از خواب برخاست و حميد را از كشتن امام كاظم عليه السّلام بازداشت و امام عليه السّلام را تكريم كرد و حق خويشاوندى را به جاى آورد » . « 2 »
چهارم : حمايت مهدى عباسى از وضّاعان و جعلكنندگان از ديگر ويژگىهاى اين دوره بود . افراد مورد حمايت مهدى تبليغات گمراهكنندهاى به راه انداخته ، حاكمان را با اين بيان كه « ايشان تبلور ارادهء الهى در زمين هستند و دستخوش خطا و اشتباه نمىشوند » قداست بخشيده و به آنان مقامى و الا در جامعه بخشيدند . از جملهء اينان مىتوان به « غياث بن ابراهيم » اشاره كرد . او به عشق و علاقهء مهدى به كبوتران پى برده بود . از اينرو حديثى از « ابو هريره » براى او نقل كرد كه گفته است : « مسابقه ، جز در اسبدوانى و تيراندازى و كبوترپرانى روا نباشد . »
البته او براى جلب توجه مهدى « كبوترپرانى » را به روايت ابو هريره كه فقط به اسبدوانى و تيراندازى اشاره دارد ، افزود . مهدى ده هزار درهم به پاس جعل حديث غياث به او داد . زمانى كه غياث از مجلس مهدى خارج شد ، مهدى به مجلسيان گفت : گواهى مىدهم كه او بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دروغ بست و رسول خدا چنين چيزى نگفت ، اما او مىخواست با جعل حديث به من
هامش
( 1 ) . محمد / 22 .
( 2 ) . المناقب 4 / 325 بحار الانوار 48 / 139 حديث 15 ؛ تاريخ بغداد 13 / 30 تذكرة الخواص / 313 ( به نقل از تاريخ بغداد 13 / 30 ) و وفيات الاعيان 5 / 308 .