تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
كيفر من شتاب كن و به قدر توانم كيفر ما » . « 1 » نقل شده است كه « حجاج بن شاعر » به « سليمان لؤلؤى » مىگفت : « بشر بن حارث را در خواب ديدند . از او پرسيدند : خداوند با تو چه كرد ، اى ابو نصر ؟ بشر گفت ، از گناهان من درگذشت و فرمود : اى بشر ، به آن مرتبه كه تو را بلند آوازه كردم مرا بندگى نكردى » . « 2 » با تأملى در گفتار به جاى مانده از امام موسى بن جعفر عليه السّلام افزون بر شناخت سيره و سلوك عطرآگين و دور از كژى امام عليه السّلام كه حضرتش را قبلهء دل عارفان ، الگوى پرهيزگاران ، خورشيد روشنىبخش مؤمنان و ماه پرتوفشان مسلمانان كرده بود ، عنايت فوق العادهء امام عليه السّلام را در راه چاره‌انديشى براى از بين بردن مفاسد اخلاقى و بركندن بن آن مىبينيم . در اين‌جا گزيده‌اى از رهنمودهاى اخلاقى امام موسى بن جعفر عليه السّلام را نقل مىكنيم : 1 . ان العاقل ، الذي لا يشغل الحلال شكره و لا يغلب الحرام صبره ؛ خردمند كسى است كه مال حلال او را از سپاس گفتن آن [ نعمت ] باز ندارد و [ جلوه‌گرى و فريبندگى ] حرام بر صبر او در برابر حرام چيره نشود . 2 . من سلط ثلاثا على ثلاث فكأنما أعان هواه على عقله : من أظلم نور فكره به طول أمله ، و محا طرائف حكمته بفضول كلامه ، و أطفأ نور عبرته بشهوات نفسه فكأنما أعان هواه على هدم عقله ، و من هدم عقله أفسد عليه دينه و دنياه ؛ هر كس سه چيز را بر سه چيز چيره كند ، چنان است كه هواى نفس خويش را بر خرد خود يارى داده است : هر كس با اميد دراز خود نور انديشهء خود را تاريك كند ، نكته‌هاى حكمت‌آميز خود را با پرگويى از بين ببرد و فروغ [ چراغ ] عبرت خويش را با شهوت‌ها خاموش كند ، چنان
هامش
( 1 ) . همان / 81 . ( 2 ) . همان / 83 .