اشجع دادند « 1 » .
2 . مفضّل بن رمّانه كه از راستگويان اصحاب و راويان امام صادق عليه السّلام بود بر آن حضرت داخل شد و از تنگدستى خود شكايت كرد و از امام صادق خواست تا برايش دعا كند . امام عليه السّلام به كنيز خود فرمودند كه آن كيسه را كه ابو جعفر منصور به ما هديه كرده بياور . كنيزك آن كيسه را آورد . امام صادق به او فرمودند : « در اين كيسه چهارصد دينار است . آن را بگير و براى زندگى خود خرج كن . » مفضّل گفت : نه به خدا قسم . فداى تو گردم . منظور من اين نبود . فقط مىخواستم برايم دعا كنيد . امام صادق عليه السّلام فرمودند : « از دعا كردن برايت فروگذار نخواهم كرد » .
3 . فقيرى از امام صادق عليه السّلام درخواست كمك كرد . امام صادق به او چهارصد دينار دادند . فقير آن پولها را گرفت و شكرگويان آنجا را ترك كرد .
امام صادق عليه السّلام به خادمش گفت : « او را بازگردان » خادم گفت : او از شما چيزى طلب كرد و شما به او داديد . حال آيا چه كارى پس از عطا باقى مانده است ؟
امام صادق عليه السّلام فرمودند : « پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرموده است : « بهترين صدقه آنست كه گيرنده را بىنياز كند . » و ما اين سائل را بىنياز نكرديم . اين انگشتر را به او بده . من اين انگشتر را ده هزار درهم خريدهام و به او بگو كه اگر خواست آن را بفروشد ، به همين قيمت بفروشد » « 2 » .
4 . از ديگر نمونههاى جود و سخاوت امام صادق عليه السّلام و علاقهاش به نيكويى و خيرات ، اين است كه آن حضرت باغى در نزديكى مدينه داشتند كه به « عين زياد » معروف بود و درختان نخل بسيارى داشت . هنگامى كه خرماها مىرسيد ، به كارگران و وكلاى خود دستور مىدادند تا در ديوار آن باغ
هامش
( 1 ) . مناقب آل ابى طالب 4 / 345 ، امالى طوسى 1 / 287 .
( 2 ) . أحمد مغنية ، الإمام جعفر الصادق / 47 .