بارها اين كار را كرده بود و هربار نيز قصد كشتن آن حضرت را داشته است « 1 » .
در حديثى كه در پى مىآيد ، امام صادق عليه السّلام عمق فاجعهاى كه در آن شرايط با آن رودررو بوده و آزارى كه منصور بر آن حضرت وارد مىكرده است اينگونه تصوير نموده است . عنبسه نقل نموده است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود :
من تنهايى و به ستوه آمدنم از مردم مدينه را به نزد خداوند شكوى مىكنم . تا آن هنگام كه شما ياران ، نزد من بياييد و من از ديدارتان شادمان گردم ، اى كاش كه اين طاغوت به من اجازه مىداد تا من در طائف ساختمانى اختيار كرده در آن ساكن شده و شما يارانم را در آن ساكن مىكردم و به او تضمين مىدادم كه از جانب ما هيچ مشكلى براى او ايجاد نخواهد شد « 2 » .
امام صادق عليه السّلام در ملكوت اعلى
در زمان منصور دوانيقى بلاها و محنتها يكى پس از ديگرى بر نوادهء پيامبر و شخصيّت بزرگ انديشهء اسلامى امام صادق عليه السّلام باريدن گرفت . آن حضرت انواع محنتها و بلايايى كه علويان متحمّل آن مىشدند يا خود آن حضرت متحمّل آن فشارها و بدرفتارىها مىشدند به چشم مىديدند .
طاغوت زمان گاه و بيگاه آن حضرت را به حضور خود مىطلبيد و با ناسزاگويى و تهديد با آن حضرت برخورد مىكرد . او احترام مقام علمى و بزرگى سنّى امام صادق عليه السّلام ، همچنين روگردانى آن حضرت از دنيا و ميل آن
هامش
( 1 ) . كافى 2 / 559 و 6 / 445 و به نقل از آن الخرائج و الجرائح 2 / 195 ، تاريخ مدينة الدّمشق 19 / 516 .
( 2 ) . كافى 8 / 215 ، رجال كشّى 365 ، بحار الانوار 47 / 85 .