صادق عليه السّلام به او فرمودند : « اى داوود ، خوب در چهرهء او نگاه كن ، ببين آيا او زنده است يا مرده ؟ » داوود گفت : البتّه مرده است . امام عليه السّلام اسماعيل را به تكتك مردانى كه در آنجا حضور داشتند نشان داد و همگى آنها را به شهادت طلبيد . سپس فرمود :
« خداوندا من شهادت مىدهم » . سپس دستور داد تا اسماعيل را غسل داده و كفن كردند .
سپس فرمود : « اى مفضّل ، بند كفن از چهرهء اسماعيل باز كن » . مفضّل چهرهء اسماعيل را گشاد ، امام صادق عليه السّلام فرمودند : « آيا اين زنده است يا مرده ؟ همه به او نگاه كنيد » . همه گفتند : اى آقاى ما او مرده است .
امام صادق عليه السّلام فرمودند : « آيا به اين امر شهادت داده و كاملا يقين داريد ؟ » گفتند :
آرى و از كار امام صادق عليه السّلام تعجّب كردند .
امام صادق عليه السّلام فرمودند : « خداوندا بر آنها شاهد باش » . سپس اسماعيل را به سمت قبر او بردند . هنگامى كه او را داخل قبر گذاشتند ، امام صادق عليه السّلام فرمودند : « اى مفضّل ، صورتش را باز كن » . مفضّل صورت او را باز كرد .
امام صادق عليه السّلام به جماعت حاضران فرمودند : « ببينيد آيا او مرده است يا زنده ؟ » همه گفتند : اى ولىّ خدا او مرده است .
امام صادق عليه السّلام فرمودند : « خداوندا شاهد باش . همانا كه در آيندهاى نزديك پيروان باطل به شكّ خواهند افتاد
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ
؛ مىخواهند نور خدا را با سخنان خويش خاموش كنند » . سپس امام صادق عليه السّلام به موسى بن جعفر عليه السّلام اشاره كرده و فرمودند :
وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
؛ و حال آنكه خدا - گرچه كافران را ناخوش افتد - نور خود را كامل خواهد گردانيد .
سپس خاك بر جنازهء اسماعيل ريختند و سپس دوباره همان كلام را به آن جماعت تكرار كرده و فرمودند : « اين ميّتى كه كفن شد و دفن شد در اين قبر چه كسى