منصور به امام صادق عليه السّلام نوشت : بيا و با ما همصحبت باش تا ما را نصيحت كنى .
امام صادق عليه السّلام در جواب او نوشت : هركس كه قصد دنيا داشته باشد تو را نصيحت نمىكند ، و كسى كه قصد آخرت داشته باشد با تو همنشينى نمىكند .
منصور پس از شنيدن جواب امام گفت : به خدا سوگند كه امام صادق عليه السّلام رتبههاى مختلف مردم را براى من آشكار ساخت . آنان كه دنيا مىطلبند را از آنان كه آخرت مىجويند جدا كرد ، و من مىدانم كه او از كسانى است كه آخرت مىجويند نه دنيا « 1 » .
نمونهء ديگر شيوههايى كه منصور با امام صادق عليه السّلام در اين بخش در پيش گرفت ، روايتى است كه عبد الوهّاب از پدرش نقل مىكند كه گفت : ابو جعفر منصور به دنبال امام جعفر صادق عليه السّلام فرستاد و دستور داد در كنار او فرشى گستردند و امام صادق عليه السّلام را بر آن نشاند و سپس گفت : دو پسر من محمّد و مهدى را بياوريد . سپس منصور رو به امام صادق عليه السّلام كرد و گفت : اى ابا عبد اللّه زمانى براى من حديثى دربارهء صلهء رحم خواندى . آن را دوباره بگو تا مهدى آن را بشنود .
امام صادق عليه السّلام فرمودند :
آرى ، پدرم از پدرش از جدّش از على عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرموده است : هنگامى كه مردى صلهء رحم مىكند و از عمر او سه سال باقى مانده است ، خداوند متعال عمر او را سى سال مىكند ، و اگر از عمر او سى سال باقى مانده باشد و او قطع رحم كند ، خداوند عمر او را به سه سال كاهش مىدهد . سپس امام صادق عليه السّلام اين آيهء
هامش
( 1 ) . كشف الغمة 2 / 420 به نقل از تذكرهء ابن حمدون ، و به نقل از آن بحار الانوار 47 / 184 .