كه سلام كردن بر شيعيان را در مسجد كوفه به خاطر تقيّهء شديدى كه داشتيم ترك كرده بودم . امام صادق عليه السّلام به من فرمودند : « اى اسحاق ، از كى تا به حال اينقدر با برادران خود جفاكار شدهاى ؟ بر آنها مىگذرى و به آنان سلام نمىكنى ؟ ! » .
به امام عرض كردم : اين به خاطر تقيّهاى بود كه مىكردم .
امام صادق عليه السّلام فرمودند :
ترك سلام از وظايف حال تقيّهء تو نيست . بدانكه تقيّه در پخش كردن اسرار است ، همانا كه مؤمن هنگامى كه از كنار مؤمنين مىگذرد و به آنان سلام مىكند ، ملائكه چنين جواب سلام او را مىدهند : سلام و رحمت و بركات خداوند بر تو باد « 1 » .
همچنانكه امام صادق عليه السّلام بر ضرورت پوشيده داشتن اسرار نيز تأكيد كرده و آن را با ايمان و عقيده مرتبط دانسته است . آن حضرت افشاى اسرار و پخش كردن آن ميان مردم را بسيار مذمّت كرده تا جايى كه فرموده است :
گناه كسى كه اسرار را فاش كند به مانند گناه كسى كه ما را با شمشير بكشد نيست ، بلكه گناهش سنگينتر است ، بلكه گناهش سنگينتر است ، بلكه گناهش سنگينتر است « 2 » .
همچنانكه امام صادق عليه السّلام كسانى كه اسرار را حفظ مىكنند اينگونه مدح و ستايش كرده است :
خداوند رحمت كند قومى را كه همچون چراغ هدايت نوربخش بودهاند . آنان با كردار خود مردم را به سمت ما دعوت كردند و در اين راه تمام توان خود را به كار گرفتند . اينان چون كسانى نيستند كه رازهاى ما را فاش مىكنند « 3 » .
هامش
( 1 ) . كشف الغمّه 2 / 197 .
( 2 ) . تحف العقول 238 و به نقل از آن بحار الانوار 78 / 288 .
( 3 ) . بحار الانوار 78 / 280 به نقل از تحف العقول 221 .