آن همكارى با ظالمان و شكايت بردن به نزد ظالمان را حرام مىدانند و محدودهء زمانى براى آن مشخّص نمىكنند .
امام صادق عليه السّلام در برابر حكومت عبّاسى و اموى يك موضع گرفتند .
امام عليه السّلام فرمودهاند : حاكمان ستمگر را حتّى دربارهء ساختن مسجد يارى نكن « 1 » .
و آن حضرت به يكى از اصحاب خود چنين فرمودهاند : اى عذافر ، من شنيدهام كه تو با ابو ايّوب و ربيع همكارى دارى . پس چگونه است حال تو اگر در روز قيامت در صف اعوان ظلمه ( همكاران ستمگران ) بخوانندت ؟ ! « 2 » .
حضور امام عليه السّلام در شهر حيره ، شهرى كه نزديك كوفه بود ، چشم همهء امّت را بهسوى خود كشيد . مردم همه بهسوى آن حضرت هجوم بردند تا از چشمهء دانشهاى آن حضرت سيراب شده و از راهنمايىهاى آن حضرت بهرهمند گردند . تا جايى كه محمّد بن معروف هلالى گويد : من براى ديدار جعفر بن محمّد عليه السّلام به حيره رفتم . جمعيّت آنقدر زياد بود كه امام صادق عليه السّلام در روز چهارم مرا ديد و به نزد خود خواند « 3 » .
چنين گردهمايى مردمى بزرگى كه همه به شايستگى امام عليه السّلام و داناتر بودن آن حضرت از همهء اهل زمان خود ايمان داشته و حضور مستمرّ آنان گرداگرد امام صادق عليه السّلام حكومت عبّاسى را نسبت به اين پديده ، حسّاس و خشمگين مىكرد . امّا امام عليه السّلام به خاطر حفظ راهى كه دربارهء شيعه و امّت اسلام در پيش گرفته بود و دفاع كردن از اسلام ، با شيوهاى ملايم با ابو العبّاس سفّاح برخورد كرد . از حذيفة بن منصور روايت شده كه گفت : در حيره نزد امام صادق عليه السّلام بودم كه فرستادهء ابو العبّاس سفّاح كه در آن زمان خليفه بود به نزد آن حضرت
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 6 / 130 .
( 2 ) . وسائل الشيعة 6 / 128 .
( 3 ) . فرحة الغرى / 59 .