مىشد تا به وسيلهء آداب آن حضرت تربيت شده و به هدايت آن حضرت راه يابد . او مىگفت : هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر دل هيچ بشرى خطور نكرده است كه با فضيلتتر از جعفر بن محمّد صادق را در علم و عبادت و ورع ببيند . و همچنين گفته است : من مدّتى با جعفر بن محمّد رفت و آمد داشتم . امّا او را جز در يكى از اين سه حالت نديدم . يا در حال نماز ، يا در حال روزه و يا در حال قرائت قرآن بود . نديدم كه هرگز از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله روايت كند مگر اينكه با طهارت بود . هيچگاه كلام بيهوده نمىگفت . او از عالمان ، عابدان و زاهدانى بود كه از خداوند مىترسند « 1 » .
منصور كه خود از كينهتوزترين دشمنان امام صادق عليه السّلام بوده است دربارهء آن حضرت اينگونه شهادت داده است كه : جعفر بن محمّد از آن دسته كسان است كه خداوند دربارهء آنان فرموده :
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
؛ سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [ آنان را ] برگزيده بوديم ، به ميراث داديم و از جمله كسانى بوده كه خداوند آنان را انتخاب كرده و در كارهاى خير هميشه بر ديگران سبقت مىگيرند « 2 » .
امام صادق عليه السّلام فقط مرجع دانشمندان ، فقها ، محدّثان و رهبر نهضت فكرى و علمى زمان خود نبوده است . بلكه آن حضرت مرجعى براى سياستمداران و انقلابيّون نيز بوده است . چرا كه آن حضرت رهبر حقيقى خطّ انقلابى علوى بوده است . مىبينيم زيد شهيد فرزند امام زين العابدين عليه السّلام دربارهء قيام خود به آن حضرت رجوع كرده و با آن حضرت مشورت كرده است . زيد دربارهء امام
هامش
( 1 ) . خولى ، مالك بن انس 94 ، محمد ابو زهره ، كتاب مالك 28 .
( 2 ) . تاريخ يعقوبى 2 / 383 به نقل از خود امام صادق عليه السّلام ، همچنين مناقب آل ابى طالب 4 / 142 به نقل از خود آنحضرت .