آنان را از كلام بيهوده برحذر داشته و به آنان دستور مىدادند تا زبان خود را حفظ كنند . آن حضرت به خطرناك بودن كلام بى جا و آثار سوئى كه بر آن متصوّر شده و گناهانى كه ايمان را از بين مىبرد اشاره فرموده و نيز آنان را از پيروى هواى نفس برحذر داشته است . آن حضرت فرمودهاند :
اگر در جهان چيز شومى وجود داشته باشد ، آن نحسى و شومى در زبان آدم است .
پس همچنانكه اموال خود را حفظ مىكنيد زبان خود را حفظ كنيد ، و از هواى نفس برحذر باشيد همچنانكه از دشمنان خود برحذر هستيد . همانا كه هيچچيز به مانند پيروى از هواى نفس و پيامدهايى كه از كلام و گفتار زبان بر انسان عارض مىشود از بينبرنده و نابودكننده مردان بزرگ نيست « 1 » .
5 . امام صادق عليه السّلام همچنين توجّه شيعيان را به اين نكته جلب مىكرد كه بدگويىهاى دشمنان نسبت به خود را به فال نيك گرفته و از كنار آن بىتفاوت نگذرند . بلكه اين مسأله بايد موجب بررسى بيشتر آنان نسبت به اعمال خود گردد ، تا اگر حرف آنان صحيح بود و عيب و ايرادى در آنان وجود داشت بدين وسيله بر طرف گردد . آن حضرت فرمودهاند : هركس به آنچه مىگويد و آنچه دربارهء او مىگويند اهميّت نداده و برايش مهم نباشد كه مردم او را در حال گناه ببينند ، شيطان در نطفهء او شريك است « 2 » .
نشانههاى عمق ايمان
امام صادق عليه السّلام به شيعه علامتها و نشانههاى روشنى آموختند تا به وسيلهء آن ، عمق ديندارى و ميزان صحّت و سلامت دين اشخاص را بتوان كشف كرد .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 8 / 534 .
( 2 ) . وسائل الشيعة 11 / 273 ح 10 ، به نقل از من لا يحضره الفقيه 4 / 417 .